Nieuws

NEWS zoekt een Onderzoek Officer m/v

Ook dit jaar voert NEWS een onderzoek uit onder haar 2000 leden. Nederlandse studenten in het buitenland worden niet vaak gehoord in het maatschappelijke debat in Nederland. Wat zijn hun motivaties om naar het buitenland te gaan, komen zij terug en tegen welke bureaucratische obstakels lopen zij aan? Via het NEWS onderzoek komen deze studenten aan het woord.

Eerdere onderzoeken van NEWS hebben veel Nederlandse media gehaald en hebben geleid tot kamervragen en wijzigingen van overheidsbeleid. Eerdere onderzoeken vindt je hier en hier.

Het onderzoek zal worden uitgevoerd in januari en februari 2011 met geplande publicatie een maart. Voorbereidingen beginnen in november en december. Wij zijn op zoek naar een Onderzoek Officer die kan assisteren en meedenken bij de ontwerp en uitvoering van het onderzoek en de leiding neemt bij het schrijven van het uiteindelijke rapport. Het werk is uitstekend te combineren met een (drukke) studie. Voor vragen, mail NEWS bestuurslid Ton van den Bremer.

Stuur je sollicitatie in de vorm van een korte paragraaf met je motivaties en waarom je geschikt bent naar bestuur@newstudent.nl. Stuur ook je CV mee. Deadline: 31 oktober.

Verblijfseisen voor meeneembare stufi essentieel om misbruik te voorkomen

In Nederland moet een student minimaal drie van de zes voorgaande jaren in Nederland hebben gewoond om in aanmerking te komen voor meeneembare studiefinancering. Volgens de Europese Commissie is deze regel discrimerend en zij klaagde Nederland vorig jaar daarom aan bij het Europese Hof van Justitie. Shirin Reuters komt in haar scriptie voor haar Bacheloropleiding Europese Studies aan de Universiteit Twente tot de conclusie dat alle Europese landen met meeneembare studiefinanciering daar een verblijfseis aan verbonden hebben. Volgens de landen zijn verblijfsvoorwaarden essentieel om te voorkomen dat er misbruik kan worden gemaakt van de mogelijkheid om studiefinanciering mee te nemen. Klik hier voor de volledige scriptie van Shirin.

Voor Nederlandse studenten die meerdere opleidingen in het buitenland willen doen wordt overigens een uitzondering gemaakt. Oud-NEWSbestuurslid Henk van Klaveren startte de discussie over de 3-uit-6 eis omdat hij, na een Bachelor in Schotland, niet minimaal drie jaar in Nederland had gewoond voordat hij zijn Master in Londen begon. Henk kwam dus niet in aanmerking voor stufiefinanciering volgens de 3-uit-6 regel. Na Kamervragen moest toenmalig minister van Onderwijs Ronald Plasterk een wetswijziging doorvoeren. (lees hier meer)

Column september – Ich bin eine Berlinerin

Op 1 september opende Alexander Rinnooy Kan het academisch jaar voor studenten in het buitenland. Hoewel de eerste stappen naar een Europese hoger onderwijsruimte al in 1999 werden gezet, is er van eenheid nog geen sprake: mijn semester begint pas mid-oktober. Hier in Berlijn zijn studenten of nog bezig met essays voor het vorige semester of zijn gewoon vakantie aan het vieren.

Ik doe een master Contemporary European Studies van drie verschillende Europese universiteiten, waarbij ik elk semester in een andere stad studeer (Euromasters). Op 13 oktober begint mijn tweede jaar in Berlijn aan de Humboldt Universität. Het is lastig om de logica te zien, maar in Duitsland loopt het eerste semester van mid-oktober tot maart, en het tweede van april tot en met juli. De maanden daar tussenin zijn om Hausarbeiten te schrijven. Geen zomervakantie dus in Duitsland, maar slechts een paar weken vrij in september en oktober.

Het eerste jaar van mijn master heb ik deels in Engeland (Bath) en deels in Frankrijk (Parijs) gedaan. Bath was rustig en erg schoon. Het is na Londen de meest bezochte stad in Engeland vanwege de Romeinse baden en de goed bewaarde historische gebouwen. Het is klein en veilig. Je kwam altijd wel een bekende tegen als je in het centrum liep en een bijeenkomst met Nick Clegg was vrij toegankelijk. Veel studenten wonen op campus en er hangt een gemoedelijke sfeer. Lectures en seminars worden afgewisseld en de professoren zijn voor iedereen persoonlijk te spreken tijdens hun wekelijkse office hours. Bath staat bekend als sportuniversiteit en heeft dus mooie, grote sportfaciliteiten en kent tientallen verschillende (sport)clubs.

In Parijs werden clichés over bureaucratie en de afstandelijkheid van les Parisiens eigenlijk vooral bevestigd. Als je niet uitkeek struikelde je in de rijkste arrondissements over de zwervers. Daartegenover stonden alle mooie architectuur, de gratis musea, het leven in een wereldstad en natuurlijk het studeren aan een van de meest bekende universiteiten van Frankrijk (Institut d’Etudes Politiques de Paris). Om aan het IEP of ‘Sciences Po Paris’ te studeren moeten de Franse studenten een concours doen, een zware toelatingstest waarna de besten (mits ze het kunnen betalen of een beurs krijgen) aan Sciences Po mogen beginnen. Het onderwijs was erg kleinschalig en studenten waren gemotiveerd, maar eerlijk gezegd heb ik niet erg hard hoeven werken. Terwijl bachelorstudenten tot wel dertig uur per week college hebben, hadden wij er maar acht. Naast een wekelijkse fiche de lecture (samenvatting en reflectie op een artikel) moesten we vier essays schrijven en één presentatie geven. Dat was wel wat werk, maar er blijf meer dan genoeg tijd over om la vie française te ontdekken.

Berlijn is weer een geheel nieuwe ervaring. Ik woon in het zuid-oosten van de Duitse hoofdstad, in Kreuzberg. Kreuzberg is de oude arbeiderswijk die later bekend werd als immigrantenbuurt. Tegenwoordig wonen er veel studenten en is het een van de populairste uitgaansplekken. Als je langs de Spree loopt kom je al snel bij de door Rem Koolhaas ontworpen Nederlandse ambassade, het Berliner Museumsinsel en natuurlijk Unter den Linden met aan het einde de Brandenburger Tor en de Tiergarten. De bouw van de stad, de musea, de gebouwen, alles ademt geschiedenis. In Berlijn is veel ‘dubbel’. Omdat de meeste gebouwen in Oost-Berlijn waren, zoals de opera en nationale bibliotheek, heeft West-Berlijn een eigen opera en bibliotheek gebouwd. Berlijn heeft dan wel 3,5 miljoen inwoners, het is geen stad waar je je verloren voelt. Het is een prettige stad, de mensen zijn vriendelijk en de taal is voor ons Nederlanders zeer toegankelijk. Ich bin schon eine Berlinerin.

Voor de derde keer binnen een jaar ontdek ik een nieuwe stad, leef ik in een nieuwe taal en leer ik allerlei interessante mensen kennen. Ik bestudeer Europa niet alleen, ik beleef het ook! Het lijkt wel mijn derde Erasmus op rij en ik krijg er nog een diploma voor ook. Een betere studietijd kan ik me niet voorstellen!

Dorrit studeert Contemporary European Studies in Bath, Parijs en Berlijn

Geen problemen bij tweede master in Nederland na eerste master in het buitenland

Per 1 september 2010 betaalt de Nederlandse overheid nog maar één bachelor en één master per student. Dit betekent dat je voor een tweede bachelor of master instellingscollegeld moet gaan betalen, in plaats van het wettelijke collegegeld dat aan een maximum is gebonden. De instellingen mogen zelf de hoogte van dat bedrag vaststellen.

Navraag bij het Ministerie van OC&W leert dat dit alleen geldt voor in Nederland betaalde diploma’s. Heb je reeds een master of een bachelor van een buitenlandse instelling en je besluit er nog één te doen in Nederland, dan betaal je enkel het aan een maximum gebonden wettelijke collegegeld

Column – Iets wórden

Een Britse krant kopte onlangs met het voorstel van een politicus om het collegegeld voor de universiteiten af te stemmen op het verwachte toekomstige salaris van studenten in de verschillende studierichtingen. ‘Ha, goed nieuws’, dacht ik, ‘want met mijn studie hier in Oxford zou ik toch wel zeker geld toe moeten krijgen’.

Ik doe namelijk een Masters in Tibetan and Himalayan Studies – en dat doet mensen net iets te vaak vragen: ‘wat word je daar dan mee?’ Tja, daar ben ik zelf ook nog niet uit. Ik ben bezwaard met een volledig onpraktische eigenschap: passie. Passie voor Tibet, het Tibetaans en het Tibetaans Boeddhisme. En wat word je daar dan mee? Gepassioneerd, dus.

Het is heus niet altijd zo dat met passie geen droog brood te verdienen is. De gedrevenheid en wat daaruit voortkwam – hoge cijfers namelijk – zorgden dat ik vorig jaar een HSP beurs kreeg om deze studie, die in Nederland niet bestaat, te doen in Oxford. Maar nu ik hier een jaar zit, heb ik me laten vertellen dat een masters diploma eigenlijk niet echt iets voorstelt. Als ik hier iets mee wil worden, zeggen de Oxfordiaanse Britten, moet ik promoveren.

Terwijl promoveren in Nederland een baan is, is een promovendus hier een student. Dus je betaalt én er wordt op je neergekeken. Aangezien de kansen voor een oio of aio-schap in Nederland in dit vakgebied miniem zijn, is een lening een verleidelijke optie om mijn passie in academische resultaten om te zetten.

Gezien het huidige economische klimaat en met het vooruitzicht dat een afgestudeerde Tibetoloog heeft, blijft de vraag of het verantwoord is om enige tienduizenden euro’s te lenen. Met andere woorden: leidt mijn passie me in het rood of naar de top? Ik ben benieuwd wat jullie daar over denken.

Berthe Jansen doet een Master of Philosophy in Tibetan and Himalayan Studies aan Oxford

Maike Winters – Melbourne

Maike doet een Master in Gobal Communications aan La Trobe University in Melbourne

Sinds juli dit jaar ben ik te trots inwoner van de prachtige stad Melbourne. Ik kon na een uitwisseling aan Sydney University geen genoeg krijgen van het geweldige leven in Australië en besloot mijn volledige master (Global Communications) in Melbourne, aan La Trobe University te volgen.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik, vanwege de hoge kosten van studeren in het buitenland, hard heb gezocht naar masters in Nederland, maar ik kon simpelweg niet de master vinden die ik wilde. Door mijn eerdere ervaring met het buitenland heb ik niet heel veel moeilijkheden ondervonden tijdens de aanmeldingsprocedure. Al hoewel, één ding bleek een mission impossible: het krijgen van een studiebeurs. Ik heb van alles geprobeerd, maar voor Australië bestaan nu eenmaal weinig beurzen.

Nu het eerste semester er bijna op zit (we hebben vier maanden zomervakantie!) is het tijd voor de laatste essays voordat ik uitgebreid van het strand kan gaan genieten. Het leven hier bevalt me erg goed, ik voel me zo vrij als een vogeltje, heb veel internationale en Australische vrienden en, niet geheel onbelangrijk, ik vind mijn master erg leuk.

Ik heb hiervoor drie jaar psychologie in Leiden gestudeerd, een halfjaartje in Sydney gezeten en een half jaar stage gelopen bij NOS Headlines. Psychologie en journalistiek lijkt een rare combinatie op het eerste gezicht, maar journalistiek is mijn uiteindelijke bestemming, denk ik.

Peter Bosma – Paris: partir à l’aventure

Peter doet een Master of Science in Technische Natuurkunde in Parijs

Schrijf een tekst van ongeveer tweehonderd woorden met als onderwerp ‘partir à l’aventure’. Zo luidde de eerste e-mail die ik ongeveer een jaar geleden van mijn docente Frans kreeg. Ik schreef iets over vakanties, haast bij gebrek aan beter. Het echte ‘op avontuur gaan’ was namelijk nog maar net begonnen. Inmiddels zijn we ruim een jaar verder en biedt NEWS mij een herkansing. In het Nederlands nog wel. Alhoewel ik met het Frans inmiddels aanzienlijk minder moeite zou hebben. Minder moeite dan een jaar geleden, welteverstaan.

Als je in Parijs gaat studeren en Frans is niet je moerstaal, dan krijg je waarschijnlijk de mogelijkheid om voor een paar credits per semester het vak Frans te volgen. En die kans grijp je aan want Fransen hangen aan hun taal. Colleges, huishoudelijke mededelingen, tentamens, readers: Frans, Frans, Frans, Frans.

Op het eerste gezicht misschien afschrikwekkend, maar het went gauw. En van een kleine uitdaging is nog nooit iemand minder geworden. Dat was overigens ook mijn gedachte toen ik een aantal jaren geleden het plan opvatte om mijn tweejarige master Technische Natuurkunde niet in Groningen, maar in Parijs te gaan doen: een leuke uitdaging. Voor de rest was het een enigszins impulsieve keuze: Naar het buitenland? Waarom niet. Ver weg? Neuh, niet tè. Duits? Nein. Engels? No challenge. Parijs? Mooie stad!

Eenmaal het besluit genomen, was het daadwerkelijk gaan slechts een kwestie van een beetje doorzetten. Ik maakte mijn bachelor af in Groningen, verifieerde dat de IB-Groep studiefinanciering zou betalen als ik me inschreef bij de Parijse universiteit van mijn keuze, schreef me in en ging.

Andere problemen waren er wel, maar zijn futiliteiten als je bedenkt wat je er voor terugkrijgt. Dus als ik weer eens opliep tegen de Franse bureaucratie, als ik onbegrijpelijke boetes kreeg van mijn Franse bank, als ik na veel kastjes en muren nog steeds niet wist of ik qua zorgverzekering goed zat, als ik een tentamen miste door de taalbarrière of als ik weer eens een maand geen huursubsidie kreeg, dan keek ik gewoon even uit het raam en genoot van Parijs; het avontuur. En al die ellende, ach, dat maakt het avontuur eigenlijk alleen maar een beetje groter.

Wietske van Aken – Studeren in Sydney: Altijd feest

Wietske doet een Master of Commerce in Business aan de Macquarie University in Sydney

Eén van de grootste voordelen van het studeren in een multiculturele omgeving is, naar mijn idee, dat er nooit een gebrek aan feestdagen is. Aan elke dag kan een culturele betekenis gekoppeld worden. Zo wordt studeren in het buitenland letterlijk één groot feest.

Vooral in Australië kunnen ze er wat van. Voor de meest uiteenlopende gelegenheden worden vrije dagen ingepland. Zo was er op de eerste dinsdag van november een vrije dag voor de regio rondom Melbourne, in verband met paardenrennen. De Melbourne Cup Day, zoals ze dat dan noemen, draait niet eens zozeer om het edele dier maar meer om wat de – voornamelijk vrouwelijke, maar ik wil niemand buitensluiten – bezoekers op hun hoofd dragen. Als je het zo bekijkt heeft het ergens eigenlijk wel iets weg van Prinsjesdag, waar de troonrede bijna bijzaak wordt van de hoedenstrijd.

Op de Melbourne Cup is dat zeker ook het geval. Enig verschil is dat hier iedereen, groot en klein, aan dit hoeden extravanganza kan deelnemen. Je hoeft er niet eens perse voor naar Melbourne. Ook in Sydney, waar ik voor de duur van mijn master vertoef, is de hoedenstrijd in volle gang. Hoewel het dragen van een gekke hoed tijdens de paardenrennen in Sydney nog niet het recht geeft op een vrije dag, trekken de Sydneysiders toch in grote getale richting de Randwick Racecourse aan de rand van de stad. Hier wordt een korte race gehouden waarna er overgeschakeld wordt op de live uitzending van de Melbourne Cup races op grote schermen in het stadium. Net echt.

Niet alleen paarden worden als excuus voor een feestje gebruikt, de hele landbouw staat centraal tijdens de jaarlijkse landbouw shows in de verschillende staten en territoria. De agrarische sector speelt een belangrijke rol in Australië, waar het een van de grote exportbronnen vormt. Hoewel men in Australië altijd lacherig beweert dat er in Nieuw Zeeland meer schapen dan mensen zijn, kunnen ze er in Australië ook wat van. Tijdens de landbouwshows wordt deze sector even in het zonnetje gezet en hoort men veelal de slogan ‘Buy Australian’, iets dat sinds de economische crisis sowieso al steeds vaker gehoord wordt. Ook tijdens de Royal Sydney Easter Show staat de landbouw in al zijn vormen centraal. Er worden biggenraces gehouden, koekeuringen, buffelvangen, en de verkoop van verschillende producten van het land. Om het ook voor de stadse Sydneysiders interessant te houden wordt dit allemaal vergezeld van kermisattracties en shows zoals motorcross en een houthakkersrace. Een interessante ervaring, zeker een kijkje waard als je toch in de buurt bent.

Maar zoals gezegd, een universiteit als Macquarie University in Sydney, met zoveel verschillende culturen, hoeft niet alleen te teren op de Australische feestdagen. Er is een heel scala van mogelijkheden: van carnaval in al zijn varianten tot het boeddhistische Wesak, Chinees Nieuwjaar, het Indische Divali, het toch wel Amerikaanse Halloween en Thanksgiving en natuurlijk het Oktoberfest dat ook hier reden voor een feestje is. Als klap op de vuurpijl – heel letterlijk – is Sydney uiteraard de ‘place-to-be’ om het nieuwe jaar in te luiden! Vanaf de oevers van Sydney Harbour kunnen we straks van alle kanten gaan genieten van het vuurwerk dat onder andere vanaf de overbekende Harbour Bridge wordt afgestoken. Dus, vanuit een zonnig Sydney wens ik iedereen vast een heel gelukkig en feestelijk nieuwjaar!

Dutch Bop in Oxford

Op zaterdag 6 maart werd voor de vierde maal de Dutch Bop georganiseerd door NEWS Oxford. De Dutch Bop, een groot jaarlijks Nederlands feest, is inmiddels een waar fenomeen geworden. (Het woord ‘Bop’ is een typisch Oxbridge woord en betekent niets minder dan ‘studentenfeestje’).

Hoewel de eerste editie kleinschalig werd gehouden, is de Dutch Bop voor de volgende 3 edities verhuisd naar de Dining Hall van St. Cross college, een prachtige grote zaal in een college gebouwd in Gotische stijl. De “Dutch” bleken namelijk ook hier een behoorlijk goede reputatie te hebben op feestgebied, en de Dutch Bop was dan ook vanaf het eerste jaar een zeer populair evenement. Oranje kleding en Hollandse polonaise: succes verzekerd!

De Dutch Bop kent ieder jaar een ander thema dat vaak een beetje cheeky is met een knipoog naar Nederland, en dit jaar was dat ‘Tarts and Tulips’. Ook dat bleek een zeer geslaagde keus. Veel studenten kwamen verkleed in Oranje of als ‘Tart’ en er liepen zelfs een paar heuse Tulpen rond! Mede door de overvloed aan Oranje in de zaal zat de sfeer er meteen goed in. Ook de gratis biertjes, beschikbaar gesteld door onze trotse sponsor Grolsch, en de 6 kilo Goudse kaas van goudsekaasshop.nl werden zeer goed ontvangen en hebben zeker bijgedragen aan een geweldig mooi feestje, en daarom wil ik onze sponsors hiervoor nog eens bedanken. De muziek tijdens de avond was een mix van top 40, dance en onvervalste Hollandse pop. Zelfs aan palingsound heeft het niet ontbroken. Vooral toen onze 2 Nederlandse DJs hun entree maakten was het tijd voor een stevige mix van goede oude happy hardcore, meezingers, en polonaises. En degenen die het hardste meesprongen? Je raad het al: de niet-Nederlandse Oranje fans!

Het lijkt er dus op dat Oxford beetje bij beetje (of moet ik zeggen Bop bij Bop) ieder jaar wat meer Oranje wordt. Althans, voor 1 nacht per jaar…

Namens NEWS Oxford,

Rob Tijssen
Coordinator Dutch Bop 2010

NEWS Oxford wil graag onze sponsoren Grolsch en goudsekaasshop.nl hartelijk bedanken voor de gulle sponsoring!