Nieuwe NEWSclubs opgericht


De laatste weken zijn er weer veel studenten begonnen met hun studie in het buitenland. Dit is ook goed te zien in het ledenaantal van NEWS, maar ook in het aantal NEWSclubs dat weer actief is om Nederlandse studenten in het buitenland bij elkaar te brengen. In de VS is de eerste succesvolle borrel van NEWS Washington al gehouden. Ook in New York wordt een NEWSclub met grote interesse opnieuw opgericht. In Uppsala (Zweden), is de eerste bijeenkomst tijdens Nederland-Zweden vast met veel plezier verlopen, zeker aangezien Nederland die avond Zweden van de mat speelde (4-1). Ook in Dublin (Ierland) staat een eerste borrel op het programma. Nog geen NEWSclub in jouw stad? Richt er ook een op! Mail NEWS bestuurslid Mathias Ploeg!

Column november – Quiet please!


Quiet please staat op de bordjes die de marshalls om de zoveel seconde omhoog houden. Stilte, want een nieuwe golfer staat klaar om een tee-shot te maken om zijn rondje Old Course te gaan beginnen. En wat voor een golfers…naast alle professionals heb ik ook Hugh Grant, Samuel L Jackson en onze eigen Ruud Gullit de revue zien passeren. Het is weer tijd voor het jaarlijkse Alfred Dunhill Links Championship in the Home of Golf, the city of the scarlet gown, the auld grey toun (etcetera etcetera), oftewel St Andrews.

Ik doe een master in Management and Information Technology aan de Universiteit van St Andrews. De studie probeert deze twee vakgebieden zo goed als kan te combineren: dit houdt in dat de managementvakken ook echt van nut zijn in het informatietijdperk en betrekking hebben tot allerlei sociale en juridische aspecten van dit tijdperk en dat de informaticavakken gericht zijn op wetenschappelijke of bedrijfstechnische toepassingen. Het fijne van St Andrews is dat de kans dat de auteurs van wereldwijd gebruikte literatuur ook nog eens jouw lecturers of tutos zijn: learning from the best! Dit is niet alleen zo in mijn studierichtingen maar ook in andere faculteiten, zoals Internationale Betrekkingen.

St Andrews verschilt erg van de meeste Nederlandse studentensteden. Bijna iedereen doet wel aan golf, of dit nou beginnerslessen zijn (ondergetekende) of internationale competities. Behalve dat het natuurlijk in het buitenland ligt, geeft de grootte van de stad (dorp wordt hier niet echt geapprecieerd) ook een indicatie van het verschil: St Andrews heeft nog geen 17.000 inwoners. Dit is inclusief de ongeveer 9000 studenten. Je kunt dan ook niet de straat opgaan zonder iemand tegen te komen die je kent.

Studenten wonen vaak in hun eerste jaar in Halls en blijven daarna in Halls of huren met vrienden een huis in het centrum. Zelf deel ik met vier andere EU-studenten een Georgiaans huis. Blijkbaar woonde Prince William in het huis naast ons. En zo kom je elke maand wel weer een bekende tegen in dit mooie, grijze plaatsje van golf en kennis. Soms letterlijk, zoals bij het Dunhill Tournament, soms hoor je de mensen er over praten: “Dat huis is van Sean Connery” heb ik de afgelopen maand al minstens drie keer gehoord. Wie weet wie ik volgende week weer tegenkom?

Richard doet een MSc in Management and Information Technology aan de Universiteit van St Andrews in Schotland.

NEWS zoekt een Onderzoek Officer m/v

Ook dit jaar voert NEWS een onderzoek uit onder haar 2000 leden. Nederlandse studenten in het buitenland worden niet vaak gehoord in het maatschappelijke debat in Nederland. Wat zijn hun motivaties om naar het buitenland te gaan, komen zij terug en tegen welke bureaucratische obstakels lopen zij aan? Via het NEWS onderzoek komen deze studenten aan het woord.

Eerdere onderzoeken van NEWS hebben veel Nederlandse media gehaald en hebben geleid tot kamervragen en wijzigingen van overheidsbeleid. Eerdere onderzoeken vindt je hier en hier.

Het onderzoek zal worden uitgevoerd in januari en februari 2011 met geplande publicatie een maart. Voorbereidingen beginnen in november en december. Wij zijn op zoek naar een Onderzoek Officer die kan assisteren en meedenken bij de ontwerp en uitvoering van het onderzoek en de leiding neemt bij het schrijven van het uiteindelijke rapport. Het werk is uitstekend te combineren met een (drukke) studie. Voor vragen, mail NEWS bestuurslid Ton van den Bremer.

Stuur je sollicitatie in de vorm van een korte paragraaf met je motivaties en waarom je geschikt bent naar bestuur@newstudent.nl. Stuur ook je CV mee. Deadline: 31 oktober.

Verblijfseisen voor meeneembare stufi essentieel om misbruik te voorkomen

In Nederland moet een student minimaal drie van de zes voorgaande jaren in Nederland hebben gewoond om in aanmerking te komen voor meeneembare studiefinancering. Volgens de Europese Commissie is deze regel discrimerend en zij klaagde Nederland vorig jaar daarom aan bij het Europese Hof van Justitie. Shirin Reuters komt in haar scriptie voor haar Bacheloropleiding Europese Studies aan de Universiteit Twente tot de conclusie dat alle Europese landen met meeneembare studiefinanciering daar een verblijfseis aan verbonden hebben. Volgens de landen zijn verblijfsvoorwaarden essentieel om te voorkomen dat er misbruik kan worden gemaakt van de mogelijkheid om studiefinanciering mee te nemen. Klik hier voor de volledige scriptie van Shirin.

Voor Nederlandse studenten die meerdere opleidingen in het buitenland willen doen wordt overigens een uitzondering gemaakt. Oud-NEWSbestuurslid Henk van Klaveren startte de discussie over de 3-uit-6 eis omdat hij, na een Bachelor in Schotland, niet minimaal drie jaar in Nederland had gewoond voordat hij zijn Master in Londen begon. Henk kwam dus niet in aanmerking voor stufiefinanciering volgens de 3-uit-6 regel. Na Kamervragen moest toenmalig minister van Onderwijs Ronald Plasterk een wetswijziging doorvoeren. (lees hier meer)

Column september – Ich bin eine Berlinerin

Op 1 september opende Alexander Rinnooy Kan het academisch jaar voor studenten in het buitenland. Hoewel de eerste stappen naar een Europese hoger onderwijsruimte al in 1999 werden gezet, is er van eenheid nog geen sprake: mijn semester begint pas mid-oktober. Hier in Berlijn zijn studenten of nog bezig met essays voor het vorige semester of zijn gewoon vakantie aan het vieren.

Ik doe een master Contemporary European Studies van drie verschillende Europese universiteiten, waarbij ik elk semester in een andere stad studeer (Euromasters). Op 13 oktober begint mijn tweede jaar in Berlijn aan de Humboldt Universität. Het is lastig om de logica te zien, maar in Duitsland loopt het eerste semester van mid-oktober tot maart, en het tweede van april tot en met juli. De maanden daar tussenin zijn om Hausarbeiten te schrijven. Geen zomervakantie dus in Duitsland, maar slechts een paar weken vrij in september en oktober.

Het eerste jaar van mijn master heb ik deels in Engeland (Bath) en deels in Frankrijk (Parijs) gedaan. Bath was rustig en erg schoon. Het is na Londen de meest bezochte stad in Engeland vanwege de Romeinse baden en de goed bewaarde historische gebouwen. Het is klein en veilig. Je kwam altijd wel een bekende tegen als je in het centrum liep en een bijeenkomst met Nick Clegg was vrij toegankelijk. Veel studenten wonen op campus en er hangt een gemoedelijke sfeer. Lectures en seminars worden afgewisseld en de professoren zijn voor iedereen persoonlijk te spreken tijdens hun wekelijkse office hours. Bath staat bekend als sportuniversiteit en heeft dus mooie, grote sportfaciliteiten en kent tientallen verschillende (sport)clubs.

In Parijs werden clichés over bureaucratie en de afstandelijkheid van les Parisiens eigenlijk vooral bevestigd. Als je niet uitkeek struikelde je in de rijkste arrondissements over de zwervers. Daartegenover stonden alle mooie architectuur, de gratis musea, het leven in een wereldstad en natuurlijk het studeren aan een van de meest bekende universiteiten van Frankrijk (Institut d’Etudes Politiques de Paris). Om aan het IEP of ‘Sciences Po Paris’ te studeren moeten de Franse studenten een concours doen, een zware toelatingstest waarna de besten (mits ze het kunnen betalen of een beurs krijgen) aan Sciences Po mogen beginnen. Het onderwijs was erg kleinschalig en studenten waren gemotiveerd, maar eerlijk gezegd heb ik niet erg hard hoeven werken. Terwijl bachelorstudenten tot wel dertig uur per week college hebben, hadden wij er maar acht. Naast een wekelijkse fiche de lecture (samenvatting en reflectie op een artikel) moesten we vier essays schrijven en één presentatie geven. Dat was wel wat werk, maar er blijf meer dan genoeg tijd over om la vie française te ontdekken.

Berlijn is weer een geheel nieuwe ervaring. Ik woon in het zuid-oosten van de Duitse hoofdstad, in Kreuzberg. Kreuzberg is de oude arbeiderswijk die later bekend werd als immigrantenbuurt. Tegenwoordig wonen er veel studenten en is het een van de populairste uitgaansplekken. Als je langs de Spree loopt kom je al snel bij de door Rem Koolhaas ontworpen Nederlandse ambassade, het Berliner Museumsinsel en natuurlijk Unter den Linden met aan het einde de Brandenburger Tor en de Tiergarten. De bouw van de stad, de musea, de gebouwen, alles ademt geschiedenis. In Berlijn is veel ‘dubbel’. Omdat de meeste gebouwen in Oost-Berlijn waren, zoals de opera en nationale bibliotheek, heeft West-Berlijn een eigen opera en bibliotheek gebouwd. Berlijn heeft dan wel 3,5 miljoen inwoners, het is geen stad waar je je verloren voelt. Het is een prettige stad, de mensen zijn vriendelijk en de taal is voor ons Nederlanders zeer toegankelijk. Ich bin schon eine Berlinerin.

Voor de derde keer binnen een jaar ontdek ik een nieuwe stad, leef ik in een nieuwe taal en leer ik allerlei interessante mensen kennen. Ik bestudeer Europa niet alleen, ik beleef het ook! Het lijkt wel mijn derde Erasmus op rij en ik krijg er nog een diploma voor ook. Een betere studietijd kan ik me niet voorstellen!

Dorrit studeert Contemporary European Studies in Bath, Parijs en Berlijn

Geen problemen bij tweede master in Nederland na eerste master in het buitenland

Per 1 september 2010 betaalt de Nederlandse overheid nog maar één bachelor en één master per student. Dit betekent dat je voor een tweede bachelor of master instellingscollegeld moet gaan betalen, in plaats van het wettelijke collegegeld dat aan een maximum is gebonden. De instellingen mogen zelf de hoogte van dat bedrag vaststellen.

Navraag bij het Ministerie van OC&W leert dat dit alleen geldt voor in Nederland betaalde diploma’s. Heb je reeds een master of een bachelor van een buitenlandse instelling en je besluit er nog één te doen in Nederland, dan betaal je enkel het aan een maximum gebonden wettelijke collegegeld

Column – Iets wórden

Een Britse krant kopte onlangs met het voorstel van een politicus om het collegegeld voor de universiteiten af te stemmen op het verwachte toekomstige salaris van studenten in de verschillende studierichtingen. ‘Ha, goed nieuws’, dacht ik, ‘want met mijn studie hier in Oxford zou ik toch wel zeker geld toe moeten krijgen’.

Ik doe namelijk een Masters in Tibetan and Himalayan Studies – en dat doet mensen net iets te vaak vragen: ‘wat word je daar dan mee?’ Tja, daar ben ik zelf ook nog niet uit. Ik ben bezwaard met een volledig onpraktische eigenschap: passie. Passie voor Tibet, het Tibetaans en het Tibetaans Boeddhisme. En wat word je daar dan mee? Gepassioneerd, dus.

Het is heus niet altijd zo dat met passie geen droog brood te verdienen is. De gedrevenheid en wat daaruit voortkwam – hoge cijfers namelijk – zorgden dat ik vorig jaar een HSP beurs kreeg om deze studie, die in Nederland niet bestaat, te doen in Oxford. Maar nu ik hier een jaar zit, heb ik me laten vertellen dat een masters diploma eigenlijk niet echt iets voorstelt. Als ik hier iets mee wil worden, zeggen de Oxfordiaanse Britten, moet ik promoveren.

Terwijl promoveren in Nederland een baan is, is een promovendus hier een student. Dus je betaalt én er wordt op je neergekeken. Aangezien de kansen voor een oio of aio-schap in Nederland in dit vakgebied miniem zijn, is een lening een verleidelijke optie om mijn passie in academische resultaten om te zetten.

Gezien het huidige economische klimaat en met het vooruitzicht dat een afgestudeerde Tibetoloog heeft, blijft de vraag of het verantwoord is om enige tienduizenden euro’s te lenen. Met andere woorden: leidt mijn passie me in het rood of naar de top? Ik ben benieuwd wat jullie daar over denken.

Berthe Jansen doet een Master of Philosophy in Tibetan and Himalayan Studies aan Oxford

Maike Winters – Melbourne

Maike doet een Master in Gobal Communications aan La Trobe University in Melbourne

Sinds juli dit jaar ben ik te trots inwoner van de prachtige stad Melbourne. Ik kon na een uitwisseling aan Sydney University geen genoeg krijgen van het geweldige leven in Australië en besloot mijn volledige master (Global Communications) in Melbourne, aan La Trobe University te volgen.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik, vanwege de hoge kosten van studeren in het buitenland, hard heb gezocht naar masters in Nederland, maar ik kon simpelweg niet de master vinden die ik wilde. Door mijn eerdere ervaring met het buitenland heb ik niet heel veel moeilijkheden ondervonden tijdens de aanmeldingsprocedure. Al hoewel, één ding bleek een mission impossible: het krijgen van een studiebeurs. Ik heb van alles geprobeerd, maar voor Australië bestaan nu eenmaal weinig beurzen.

Nu het eerste semester er bijna op zit (we hebben vier maanden zomervakantie!) is het tijd voor de laatste essays voordat ik uitgebreid van het strand kan gaan genieten. Het leven hier bevalt me erg goed, ik voel me zo vrij als een vogeltje, heb veel internationale en Australische vrienden en, niet geheel onbelangrijk, ik vind mijn master erg leuk.

Ik heb hiervoor drie jaar psychologie in Leiden gestudeerd, een halfjaartje in Sydney gezeten en een half jaar stage gelopen bij NOS Headlines. Psychologie en journalistiek lijkt een rare combinatie op het eerste gezicht, maar journalistiek is mijn uiteindelijke bestemming, denk ik.

Peter Bosma – Paris: partir à l’aventure

Peter doet een Master of Science in Technische Natuurkunde in Parijs

Schrijf een tekst van ongeveer tweehonderd woorden met als onderwerp ‘partir à l’aventure’. Zo luidde de eerste e-mail die ik ongeveer een jaar geleden van mijn docente Frans kreeg. Ik schreef iets over vakanties, haast bij gebrek aan beter. Het echte ‘op avontuur gaan’ was namelijk nog maar net begonnen. Inmiddels zijn we ruim een jaar verder en biedt NEWS mij een herkansing. In het Nederlands nog wel. Alhoewel ik met het Frans inmiddels aanzienlijk minder moeite zou hebben. Minder moeite dan een jaar geleden, welteverstaan.

Als je in Parijs gaat studeren en Frans is niet je moerstaal, dan krijg je waarschijnlijk de mogelijkheid om voor een paar credits per semester het vak Frans te volgen. En die kans grijp je aan want Fransen hangen aan hun taal. Colleges, huishoudelijke mededelingen, tentamens, readers: Frans, Frans, Frans, Frans.

Op het eerste gezicht misschien afschrikwekkend, maar het went gauw. En van een kleine uitdaging is nog nooit iemand minder geworden. Dat was overigens ook mijn gedachte toen ik een aantal jaren geleden het plan opvatte om mijn tweejarige master Technische Natuurkunde niet in Groningen, maar in Parijs te gaan doen: een leuke uitdaging. Voor de rest was het een enigszins impulsieve keuze: Naar het buitenland? Waarom niet. Ver weg? Neuh, niet tè. Duits? Nein. Engels? No challenge. Parijs? Mooie stad!

Eenmaal het besluit genomen, was het daadwerkelijk gaan slechts een kwestie van een beetje doorzetten. Ik maakte mijn bachelor af in Groningen, verifieerde dat de IB-Groep studiefinanciering zou betalen als ik me inschreef bij de Parijse universiteit van mijn keuze, schreef me in en ging.

Andere problemen waren er wel, maar zijn futiliteiten als je bedenkt wat je er voor terugkrijgt. Dus als ik weer eens opliep tegen de Franse bureaucratie, als ik onbegrijpelijke boetes kreeg van mijn Franse bank, als ik na veel kastjes en muren nog steeds niet wist of ik qua zorgverzekering goed zat, als ik een tentamen miste door de taalbarrière of als ik weer eens een maand geen huursubsidie kreeg, dan keek ik gewoon even uit het raam en genoot van Parijs; het avontuur. En al die ellende, ach, dat maakt het avontuur eigenlijk alleen maar een beetje groter.