Britse studiebeurzen alweer wegbezuinigd

Lagerhuisdebat

De BBC meldt dat een beurzenfonds van de Britse regering voor het hoger onderwijs, voorheen ter grootte van £150 miljoen, in een nieuwe bezuinigingsronde vanaf 2015 alweer drastisch wordt verkleind naar een bedrag van £50 miljoen.

Het fonds, dat in 2011 werd ingesteld om de impact van de sterk gestegen tuition fees voor undergraduates te compenseren (bedragen die bij veel universiteiten, na liberalisering van de tarieven, opgelopen zijn tot £9.000 per jaar), is erop gericht om de studenten met de minste financiële middelen te ondersteunen. Deze doelstelling blijft bestaan, maar de ontvangers van geld uit het nieuwe fonds zullen post-graduates zijn, in plaats van undergraduates. Het algehele effect van de maatregel is derhalve dat de financiering van het hoger onderwijs verder onder druk komt te staan.

Ook in Nederland staan de studiebeurzen al langere tijd onder druk. Met name de beurzen die een studie in het buitenland moeten ondersteunen, waaronder de zogenaamde Huygens-beurzen, zijn nu reeds een aantal jaren afgeschaft. De ambitieuze buitenlandstudeerder die wordt toegelaten op een internationale topuniversiteit loopt, mede als gevolg van het wegvallen van de Huygensbeurs, steeds vaker tegen financiële barrières aan. NWS zet zich ervoor in om deze situatie te proberen te verbeteren en om, samen met het Ministerie van OC&W, na te denken over mogelijkheden voor een beurs die tegemoetkomt in het collegegeld, die als ‘Huygens 2.0’ in nood verkerende topstudenten een cruciale steun in de rug zou kunnen geven.

Zie voor het gehele artikel de website van de BBC.

Nottingham

Fleur’s survivalguide: Nottingham

Bij studeren in Engeland denk je natuurlijk vooral aan steden als Londen, Oxford en Cambridge. Engeland heeft echter veel meer te bieden! Deze keer in de spotlight: Nottingham. De thuisplaats van Robin Hood is namelijk een ontzettend leuke studentenstad!

Studeren

Nottingham is de thuisplaats van twee universiteiten. De grootste universiteit is de University of Nottingham (± 40.000 studenten), een hoogstaande universiteit met een goede reputatie. De hoofdcampus ligt buiten het centrum en is zeer groot en van alle faciliteiten voorzien. Op haar groene grasvelden worden ’s zomers festivals gehouden voor studenten. Uniek aan de University of Nottingham is haar internationale karakter; als enige Engelse universiteit heeft het ook een campus in China en één in Maleisië. Bovendien komt een groot deel van de studenten uit het buitenland dus als je de bus in stapt zul je vele talen voorbij horen komen. Nottingham’s tweede universiteit is Nottingham Trent University (± 24.000 studenten). De vroegere polytechnic is gesitueerd in het centrum. Ieder jaar zijn er de ‘Varsity Games’ waarbij beide universiteiten tegen elkaar strijden om de Varsity Cup op het gebied van sport maar ook bijvoorbeeld debatteren.

Stad

In Nederland is de stad dan misschien redelijk onbekend, in de UK staat Nottingham bekend als een plaats die de laatste 20 jaar is uitgegroeid tot een bruisende studentenstad. Nottingham is middelgroot, vergelijkbaar in inwoneraantal met Utrecht. Het heeft een levendig centrum dat barst van de restaurants, pubs en clubs. Bovendien is er een eindeloos aanbod aan winkels, waar je als student meestal korting krijgt. Cultuur opsnuiven kan ook, neem bijvoorbeeld een bezoekje aan het Nottingham Castle, gevolgd door een pint in de oudste pub van Engeland of bezoek het prachtige landhuis waar de beroemde Batman films zijn opgenomen, gevolgd door een wandeling door Wollaton Park. Voor muziek moet je in de Trent Arena zijn, of in een van de talloze barretjes en caféetjes waar vaak live muziek te horen is. Maar als inwoner van Nottingham is het meemaken van een voetbalwedstrijd van Nottingham Forest natuurlijk onmisbaar! Met studentenkorting kost een kaartje slechts £12, dus niets houdt je tegen! Wil je een dagje weg? Dat kan ook heel makkelijk vanuit Nottingham. Nottingham ligt zeer centraal in Engeland, vlakbij het prachtige Peak District, dat het best bezochte natuurpark van de UK is! Bovendien zijn steden als Londen, Birmingham en Manchester allemaal binnen 2 uur te bereiken per trein. Er is zelfs een vliegveld op 20 minuten rijden van Nottingham, met een directe verbinding naar Schiphol! East Midlands is bovendien een hub van Ryanair, dus de rest van Europa is ook makkelijk en voordelig te bereizen.

Wonen

Als student is het heel makkelijk om aan woonruimte te komen: als master-, bachelor- of uitwisselingsstudent woon je namelijk op de campus in een Hall of Residence. Je krijgt een kamer aangewezen die al volledig is ingericht en vaak zijn deze halls gecatered. Je hoeft dus niet zelf te koken. Als je langer dan een jaar blijft, zoek je in je tweede jaar een huis met een groepje vrienden waar je allemaal tegelijk in kan trekken. Ook deze kamers zijn meestal al volledig ingericht. Voor een kamer betaal je gemiddeld tussen de £70 en £75 per week exclusief rekeningen – wat soms wel de helft goedkoper is dan in Londen, Oxford en Cambridge! De meeste studenten wonen in Lenton, een wijk tussen de University of Nottingham en het centrum in, waar bijna alleen maar studenten wonen. Hoewel de meeste studenten lopen naar de universiteit, is het ook mogelijk om met de bus te reizen. Het openbaar vervoer is goed geregeld in Nottingham, en als student krijg je korting op de busreizen. Fietsen is mogelijk, maar het Engelse verkeer houdt niet erg rekening met fietsers. Taxi’s zijn relatief goedkoop, dus als het vies weer is (of als je gewoon in een luie bui bent) kun je erg gemakkelijk van de ene naar de andere locatie komen. Het weer in Nottingham valt trouwens erg mee; het is vergelijkbaar met (of zelfs beter dan) het weer in Nederland!

NWS in Nottingham

In Nottingham is er een kleine maar actieve NWS-club die om de zoveel tijd bij elkaar komt om Nederlandse activiteiten te doen zoals Sinterklaas vieren, pannekoeken bakken of Nederlands voetbal kijken! Ook worden er borrels georganiseerd, gewoon voor de gezelligheid en om weer eens lekker in het Nederlands te kunnen kletsen. Meedoen? Sstuur een mailtje naar nottingham@newstudent.nl. Vragen over Nottingham? Mail dan naar voorlichting@wereldwijdestudenten.nl.

Fleur ten Hacken studeert in Nottingham en is actief als bestuurslid bij NWS. In dit artikel een survivalguide waarin de stad, studeren, wonen, en de lokale NWS-club de revue passeren.

BCG Event voor NEWS-Leden in UK!

The Boston Consulting Group Amsterdam organiseert op vrijdag 20 april een workshop en diner in Londen.

TheBoston Consulting Group (BCG) is wereldwijd leidend op het gebied van Strategy Consulting. BCG geeft hoogwaardig kwalitatief advies gericht op blijvend concurrentievoordeel voor haar klanten. De projecten, die altijd in teamverband met de klant worden uitgevoerd, variëren van fusies en overnames tot herstructureringen, van groeistrategieën tot innovatie.

Alle Nederlandse studenten die studeren in de UK hebben nu de mogelijkheid om gedurende een dag kennis te maken met BCG Amsterdam op het BCG kantoor in Londen waar men aan een case werkt.

Tijdens de case krijg je de kans om een kijkje te nemen in de keuken van de dagelijkse praktijk van The Boston Consulting Group. Je krijgt een actueel beeld van de dynamische praktijk van consulting, het unieke karakter van BCG en de rol die je als associate (starter) zou kunnen vervullen.

Na een korte training krijg je de gelegenheid om zelf te ervaren wat het werk van een consultant inhoudt. In een team ga je de strategie voor de Raad van Bestuur van een opdrachtgever formuleren. Concreet houdt dit in dat je je stem laat gelden in een brainstormsessie, bij hypothesevorming, in een caseteam-meeting en een presentatie. Dit doe je uiteraard onder leiding van ervaren BCG professionals die je helpen een oplossing te vinden.

De dag zal om 13:00 uur starten met een introductie over BCG, waarna er in teams gewerkt wordt aan een business case. De dag zal afgesloten worden met een diner.

Heb je interesse om deel te nemen aan deze workshop, meld je dan aan door je CV, cijferlijsten van het VWO en WO up te loaden via deze link. Je hoort uiterlijk 13 april of je geselecteerd bent voor de workshop.

Dit is een advertorial die niet onder redactionele verantwoordheid van NEWS valt.

 

Column augustus – Toegelaten worden tot een bachelor op Oxford? Felix vertelt hoe…

Uitzicht

In een eerdere column beschrijft Naomi Becht het excentrieke karakter van Oxford. De aparte namen, het systeem van colleges en de exclusieve clubjes komen allemaal aan bod. Ook ik weet uit eigen ervaring hoe prachtig het is om op Oxford te zitten want ik heb net mijn BA in PPE (Philosophy, Politics, and Economics) afgerond.

Mijn tijd in Oxford begon 3 jaar geleden met een oriëntatieprogramma speciaal voor buitenlandse studenten. Als Nederlander mocht ik voor mijn eerste jaar begon een paar dagen eerder naar Oxford om over de nodige nuttige (hoe open je een bankrekening) en nutteloze dingen (dat Britten graag in de rij staan) te worden geïnformeerd. Ook leerde ik over het aantal buitenlandse studenten dat aan de universiteit van Oxford studeert en hun land van oorsprong. Het gros waren Fransen, Duitsers, en Amerikanen. Er waren meer Belgen dan Nederlanders. Dit verbaasde me.

Bridge of Sighs

Het is een behoorlijke opgave om voor een bachelor op Oxford te worden aangenomen. Alle kandidaten moeten zich eerst via de UCAS website aanmelden. Wie zich door deze eerste ronde weet te slaan, moet zich vervolgens middels een interview bewijzen.

Over het interviewproces in Oxbridge (Oxford & Cambridge) doen allerlei mythes de ronde. De professor gooit een rugbybal naar je zodra je zijn kantoor binnenstapt. Wie hem vangt krijg een aanbod; degene die de rugbybal vangt en vervolgens in de prullenbak gooit krijgt een plaats ongeacht zijn eindexamencijfers. Dit is natuurlijk onzin; de interviews zijn er om te zien of je na kan denken.

Koorjongens

De vragen die mij tijdens mijn interview werden gesteld bleken achteraf veel met mijn toekomstige studiestof te maken te hebben. Zo werd mij de vraag gesteld waarom democratische staten onderling geen maar met niet-democratische staten wel oorlog voeren (politiek). Tevens werd mij gevraagd hoe ik kan weten dat er een boek op tafel lag (filosofie). Tot slot werden mij enkele wiskundige vragen gesteld over afgeleiden en raakpunten en daarna over de waarde van aandelen in Apple nadat de iPhone was aangekondigd maar nog niet te koop was (economie). Ik zou het later allemaal weer tegenkomen: democratie bij politicologie, theorieën over true justified belief bij filosofie en rational expectations bij economie.

Van alle niet-Engelstalige landen spreken de Nederlanders waarschijnlijk het beste Engels. Het spreekt dus voor zich dat Nederlanders – die op z’n minst net zo slim zijn als elk ander volk – een grotere kans maken om op een topuniversiteit zoals Oxford of Cambridge een plek te veroveren. Interviews zouden de goedgebekte Nederlanders ook makkelijk af moeten gaan! Toch is dit niet het geval. Er is in Oxford een grotere groep studenten uit ons kleinere buurland België.

Roeien

Het lijkt me sterk dat er, zesjescultuur of niet, zo weinig geschikte Nederlandse kandidaten voor een bacheloropleiding op Oxford zijn. Van de Nederlandse bachelorstudenten– ‘undergraduates’ genoemd in Engeland– die ik op Oxford kende had maar ongeveer de helft op een Nederlandse middelbare school gezeten. De andere helft had al een bachelor afgerond of zat in het buitenland op (een internationale) school (waarvandaan de stap naar Engeland over het algemeen een stuk kleiner is). Dit wekt bij mij de indruk dat veel Nederlanders de kans op het volgen van een topopleiding aan Oxbridge aan zich voorbij laten gaan doordat ze niet de moeite nemen, noch de aanmoediging krijgen, om een poging te wagen.

Ik zou daarom elke Nederlander die denkt een kans te maken op Oxford of Cambridge aanraden om het gewoon te proberen. Als Nederlander volstaat je Engels vrijwel zeker en zelfs als het je niet lukt hou je er een leuk reisje aan over: wie uitgenodigd wordt voor een interview wordt ondergebracht in het college van zijn of haar keuze!

Meld je dus vooral aan voor Worcester of Magdalen (Oxford) of Kings of Trinity (Cambridge) –dat zijn de mooiste!

Felix van Litsenburg heeft net zijn bachelor Philosophy, Politics and Economics aan de University of Oxford afgerond en is lid van NEWS. Voor vragen aan hem of over studeren in Oxford kun je mailen naar voorlichting@newstudent.nl.

Column januari – All London, baby!


Terwijl ik mijn keycard van de balie pak wordt de receptie bestormd door weinig uitgeruste types die smeken om een print van hun dissertation. Altijd balen, printproblemen op deadline day. In de Common Room hangen meer heethoofden rond, de burn-out nabij. Al snel weet ik mijn vocabulaire uit te breiden met een bonte verzameling aan krachttermen uit een weelde van talen en culturen. Allen zijn geadresseerd aan de netwerkstoring die Northumberland House heeft getroffen. Even bedenk ik mij dat ik hier over een jaar wel eens tussen kan zitten, rammend op mijn toetsenbord om op tijd klaar te zijn. Dan vervliegt die gedachte weer: het is tijd om uit te pakken. De tien vierkante meter van mijn Single Ensuite Plus® kamer blijken nog lang niet gevuld als ik mijn koffer neerzet (vlieg NOOIT met Ryanair bij een verhuis) en als ik het hok eens gadesla, moet ik even glimlachen. Paarse muur, vliegtuigtoilet, maar wel uitzicht op Scotland Yard – LSE, baby!

Nu, aan de vooravond van Lent Term, besef ik dat mijn eerste indrukken wel representatief waren voor het studeren aan de LSE. Van de drie letters in die afkorting is de ‘L’ van ‘London’ waarschijnlijk de belangrijkste. Door haar locatie in hartje Aldwych, op een kwartier van Trafalgar Square en de City, trekt de LSE niet alleen een wereldwijd gezelschap van topacademici aan, maar ook een keur aan ‘praktijkmensen’ die vakken of gastcolleges geven. Studenten worden dan ook geconfronteerd met weldoordachte ideeën die ontwikkeld zijn in heel verschillende omgevingen. Dat is ook het doel van onderwijs aan de LSE: een aanzet geven tot verder denken, niet het bijbrengen van basiskennis. De School staat daardoor vooral bekend als onderzoeksinstituut en ruim zestig procent van de studenten is postgrad. Helaas heeft dat tot gevolg dat seminars met vijftien tot dertig studenten per groep wat grootschaliger zijn dan in bijvoorbeeld Oxford of Cambridge – docenten houden zich nu eenmaal liever bezig met onderzoek.

Veel mensen van betekenis moeten op een zeker punt in hun leven wel een keer in Londen zijn en de LSE maakt daar dankbaar gebruik van. De openbare lezingen kennen een echte sterrencast. Zo heb ik de afgelopen maanden de president van Chili, de Europees Commissaris voor het Budget, de Lord Chancellor en Nobelprijswinnaar Amartya Sen in levenden lijve mogen zien. De posities die dergelijke sprekers bekleden hebben tot gevolg dat je bij deze lezingen geen radicale uitspraken hoeft te verwachten, maar wel veel kunt leren over bijvoorbeeld het omgaan met lastige vragen. Skills zijn überhaupt erg belangrijk aan de LSE en het Careers Office en de studieverenigingen organiseren dan ook voortdurend vaardighedencursussen. Studenten zonder eerdere werkervaring worden begeleid met het vinden van geschikt vrijwilligerswerk, zo mogelijk samen met werkgevers die hun werknemers pro bono werk laten doen. Zo hielp laatst een student vrijwilligers van Morgan Stanley met het bouwen van een speeltuin in een achterwijk, wat hem uiteindelijk vrij gemakkelijk door de sollicitatierondes bij die bank bracht!

Ter afsluiting nog een korte ode aan het leven in Londen. Na vijf jaar studeren in Tilburg was ik natuurlijk wel wat gewend (kuch), maar een echte wereldstad biedt zoveel meer. Daarbij heb ik het niet over films die hier eerder uitkomen, het feit dat de iPad hier al maanden in de winkels ligt of zelfs het vuurwerk dat uit de London Eye knalt met Nieuwjaar. Ik heb het dan over het feit dat je de cuisine van tientallen landen kunt proberen, dat bijna iedereen hier buitenlander is en dat filmploegen van over de hele wereld in je voortuin staan. Zo kleurde in December de lucht achter Northumberland House rood van de fakkels die ontstoken werden bij de studentenprotesten en werd Julian Assange op tweehonderd meter van waar ik woon op borgtocht gelaten. Uiteraard wel onder de voorwaarde dat hij in Londen zou blijven… bofkont!

Wouter van den Wildenberg doet een LLM in Commercial Law aan de London School of Economics and Political Science

Studeren in Groot-Brittannië wordt flink duurder

Donderdag 9 december jl. heeft het Britse Lagerhuis ingestemd met een nieuwe collegegeldwet, waardoor studeren een stuk duurder wordt. Door de nieuwe wet mogen Britse universiteiten ook voor Bacheloropleidingen meer gaan vragen. Het collegegeld voor een Bachelor was tot nu toe maximaal € £3290 (€€3920) per jaar. Door de nieuwe wet mogen de universiteiten het collegegeld verhogen tot maximaal £9000 (€€10.724) per jaar. Voor ‘gewone’ instellingen wordt het collegegeld gemiddeld ongeveer £6000 per jaar, het hogere bedrag zal kunnen worden gevraagd wanneer het onderwijs van een opleiding bijvoorbeeld veel geld kost.

De nieuwe wet heeft vooral gevolgen voor bachelorstudenten: masters waren altijd al duurder omdat instellingen zelf mogen beslissen hoeveel ze vragen. De instemming met de nieuwe wet heeft in Londen geleid tot studentenprotesten en rellen. Op de website van de BBC staat meer uitleg over de nieuwe collegegelden en de gevolgen voor studenten (klik hier).

Column december – Eeuwige student in Oxford

“‘Scitote vos in Matriculam Universitatis hodie relatos esse, et ad observandum omnia Statuta istius Universitatis, quantum ad vos spectent, teneri.’”

Dit waren de woorden van de vice-kanselier op 16 oktober 2010, toen hij mij en mijn mede-studenten officieel inwijdde als Oxfordianen. De dames in zwarte rokken en witte bloesjes, de heren in pak en glanzend leren schoenen, ieder met de bijbehorende zwarte robe over de schouders geslagen. Vanaf dat moment is iedereen in de zaal voor eeuwig aan de Universiteit van Oxford verbonden, dus niet in de Nederlandse zin van het woord een “eeuwige student”, maar in de Oxfordiaanse zin: voor altijd toegang tot bibliotheken, colleges en lezingen. Zonder deze Matriculation ceremonie, die met haar Latijnse spreuken toch wat doet denken aan toverles op Zweinstein, mag je geen examens maken en kun je dus niet je diploma halen.

Zoals de oplettende lezer wellicht al is opgevallen is men in Oxford dol op het verzinnen van excentrieke namen voor doodgewone dingen. De zwart-wit kledij die we tijdens matriculation droegen, maar ook voor andere officiële gelegenheden wordt gebruikt, wordt subfusc genoemd. De mensen die één keer per week onze kamer komen schoonmaken heten geen schoonmakers maar scouts. Feestjes die door het college worden geregeld – en vaak een inspirerend thema hebben – zijn niet gewoon feestjes maar bops.

Welkom in Oxford! Exclusiviteit komt niet alleen voor in het vocabulaire, maar in de hele structuur van het universiteitswezen. Een voorbeeld hiervan is het unieke college systeem. Zodra je in Oxford als student wordt aangenomen bij je departement (in mijn geval Antropologie) moet je kiezen bij welk college je wil. Het college is er voor alle sociale aspecten van het studentenleven, een rol die in Nederland vaak wordt vervuld door studentenverenigingen. Zo organiseert elk college haar eigen feestjes, gala’s, dineetjes en heeft zij haar eigen eetzaal, bibliotheek, lounge, en sportverenigingen. Elk van de 38 colleges in Oxford heeft een eigen karakter; rijk, arm, groot, klein, sportief, religieus, traditioneel of vooruitstrevend.

Het college waar ik bij zit heet St Antony’s. Het ligt wat verder buiten het centrum en heeft zo’n 400 studenten. Eén van de redenen dat ik voor dit college heb gekozen is dat het alleen maar masterstudenten en geen bachelorstudenten aanneemt. Daarnaast trokken de kleinschaligheid en het nuchtere karakter van het college mij. In tegenstelling tot de grotere, rijkere, traditionelere colleges trekt St Antony’s veel internationale studenten met verschillende socio-economische achtergronden aan. Het heeft dan wel niet haar eigen boothuis, kerk of landgoed, maar wel een heel gezellige eetzaal, middeleeuwse bibliotheek en multifunctionele bar/café/feestzaal.

Waar het college staat voor het sociale leven houdt het department zich puur bezig met de academische ontwikkeling van de student. Elke department ofwel studierichting heeft zijn eigen richtlijnen, maar het komt grofweg op hetzelfde neer. Er zijn wekelijks lectures, seminars en tutorials. Lectures worden vaak en in grotere groepen gehouden en aanwezigheid is niet verplicht. Zo kan ik binnen de studierichting Antropologie dagelijks lezingen door professoren van Oxford bijwonen of naar speciale lezingen van bezoekende professoren en specialisten gaan. Seminars worden in kleine groepjes (circa 8 studenten) gegeven en worden geleid door PhD studenten – vaak is het een uitbreiding op de lezingen. Tutorials zijn wekelijkse één op één bijeenkomsten tussen leraar en leerling, waarbij de door de leerling geschreven essays uitgebreid worden besproken. Voor mij was dit een van de grootste pluspunten van het Oxford systeem: wat is er nu inspirerender dan dat waar je een week lang met bloed, zweet en tranen aan hebt gewerkt met iemand te bespreken die er alles van afweet?

Hoewel je veel tijd doorbrengt met activiteiten en mensen binnen je college en departement mag je als gematriculeerde student ook meedoen met de activiteiten van andere colleges en departementen. Toen een paar weken geleden de vicepresident van Nigeria kwam spreken bij Internationele Betrekkingen kon ik gewoon komen luisteren, hetzelfde geldt voor feestjes of gala’s die door andere colleges worden gehouden. Het befaamde Merton College gala trekt studenten van alle uithoeken maar wees niet geschokt als je zo’n 120 pond neertelt voor een kaartje! Daarnaast kun je volop profiteren van lidmaatschap bij overkoepelende organen als de 186-jarige ietwat elitaire Oxford Union. Als lid kun je lezingen bijwonen van de groten der aarde – denk aan de Dalai Lama, Koningin Elizabeth II, Arafat, Winston Churchill, en Robert Kennedy, maar ook aan een Ben Affleck of Shakira.

Oxford is klein, maar er zijn ongelovelijk veel dingen te doen. Het probleem is nooit dat je niet weet wat je moet doen maar eerder wat je prioriteit heeft. Wat mij het meest raakte tijdens de speech van de vicekanselier op die regenachtige 16 oktober was dat hij zijn ervaringen omtrent “het meeste uit Oxford halen” met ons nieuwelingen deelde. Ten eerste zei hij dat het een privilege was dat we ons hier voor minimaal een jaar in de bibliotheken mogen verstoppen, want er zal niet snel een andere periode in ons leven zijn waarin we ons puur kunnen bezighouden met intellectuele ontwikkeling en de tijd hebben om te lezen en praten over alles wat we interessant vinden. Maar dit ging gepaard met een tweede punt, namelijk dat Oxford ons niet alleen samenbrengt met de mooiste theorieën en beroemdste professoren, maar ook met een rijk sociaal leven. Even belangrijk als je tutorials en seminars is het wekelijkse biertje met je huisgenoten, de vroege uurtjes met je roeibootje op de Thames, het organiseren van activiteiten binnen de Graduate Common Room (GCR) van je college en het dagelijkse kopje koffie met je medestudenten. Het opvolgen van dit advies gaat dan ook mijn doel voor komend jaar zijn: een goede balans vinden tussen de boeken en inspirerende lezingen en de onmisbare vriendschappen en sociale activiteiten.

Naomi Becht is bezig met haar master Antropologie aan de University of Oxford