Beurzen beschikbaar voor Duitsland, Israël en Zwitserland – deadline 30 november

Het Cultureel Verdragbeurzen-programma is onlangs gestart met een nieuwe ronde inschrijvingen. Momenteel accepteert Nuffic namens de Duitse, Israëlische en Zwitserse overheid beursaanvragen. De beursmogelijkheden variëren: zomerbeurzen, masterbeurzen, PhD beurzen en andere onderzoeksbeurzen zijn onderdeel van het beursaanbod.
 .
Israël
Israël stelt studiebeurzen, onderzoeksbeurzen en zomerbeurzen beschikbaar voor aanvragers met de Nederlandse nationaliteit. Sinds dit jaar zijn de zogeheten ULPAN-taalcursussen van ongeveer drie tot vier weken aan de University of Haifa weer onderdeel van het beursaanbod. De taalcursussen starten in de zomer van 2018 en de studie- en onderzoeksbeurzen starten in oktober 2018. Selectiegesprekken bij de ambassade van Israël in Den Haag in december 2017 of januari 2018 maken onderdeel uit van de selectieprocedure. Vind hier meer informatie.
Zwitserland
Zwitserland investeert in onderwijs en is een belangrijk centrum voor wetenschappelijk onderzoek. Om internationaal toptalent aan te trekken zijn er de Swiss Government Excellence Scholarships. Dit zijn beurzen voor (promotie-)onderzoek en postdoctoraal onderwijs. De beurzen zijn bestemd voor excellente onderzoekers uit alle vakgebieden en de duur van de beurs kan variëren van 6 tot 36 maanden. Daarnaast zijn er studiebeurzen beschikbaar voor een masterstudie in een artistieke richting. Vind hier meer informatie.
Duitsland
Duitsland investeert fors in inkomende mobiliteit. Ook Duitsland stelt studiebeurzen, onderzoeksbeurzen en zomerbeurzen beschikbaar voor 2018. Studenten, afgestudeerden en promovendi in Nederland kunnen zich hiervoor aanmelden. Deze deadline geldt voor vier soorten beurzen: Forschungsstipendien – Jahresstipendien, Forschungsstipendien – Promotionen im Cotutelle-Verfahren, Studienstipendien für Graduierte aller wissenschaftlichen Fächer en Hochschulsommerkurse in Deutschland für ausländische Studierende und Graduierte. De duur kan variëren van 1 maand voor de zomerbeurzen tot 18 maanden voor het Cotutelle Docotoral Programme, afgezien van eventuele verlengingen. Vind hier meer informatie. Meer informatie over andere Duitse beurzen vind je hier.
Meer informatie
De aanmelddeadline sluit op 30 november 2017. Meer informatie over de voorwaarden, de aanmeldingsprocedure of het aanbod van overige landen kan men vinden via de website van WilWeg.

NWS-Scholierendag groot succes!

IMG_1784Op zaterdag 7 september organiseerde NWS samen met het Barlaeus Gymnasium voor het eerst een informatiedag voor scholieren die direct na de middelbare school in het buitenland willen gaan studeren. De dag was een groot succes! Meer dan honderd scholieren en hun ouders hebben de dag bezocht, en er zijn veel nieuwe scholieren enthousiast gemaakt over studeren in het buitenland.

Na een hartelijk onthaal begon de dag meteen met een presentatie van Oxford University over studeren aan Oxford en Cambridge. Het grote aantal bezoekers paste niet allemaal in de aula van de school. Gelukkig konden de overige aanwezigen de presentatie volgen via een live video verbinding in lokalen naast de aula.

Direct na de presentatie konden de bezoekers doorstromen naar een informatie beurs in de aanliggende lokalen. Diverse organisaties die studeren in specifieke landen promoten waren daar aanwezig – Campus France voor studeren in Frankrijk, het net opgerichte Duitsland Instituut Amsterdam (DIA) voor studeren in Duitsland, en UStudy voor studeren in de V.S. Ook waren er twintig NWS-leden aanwezig om te vertellen over hun studie-ervaringen in het buitenland.

De bezoekers van de dag waren erg enthousiast. Vooral het directe contact met studenten werd gewaardeerd. Er werden lange gesprekken gevoerd, en veel informatie uitgewisseld. Ook van de kant van de studenten was er veel enthousiasme te merken. Veel merkte op hoe leuk het was om over hun eigen ervaringen te kunnen praten, en andere mensen te kunnen inspireren. Gezien het grote succes van de dag zal deze ook volgend jaar weer georganiseerd worden.

Als conclusie wil het NWS graag meenemen dat in het buitenland studeren nog steeds in populariteit toeneemt en deze dag bewijst dat dit onderwerp dus ook onder middelbare scholieren leeft. Het NWS wilt zich daarom ook meer gaan concentreren op scholieren, zodat zij deze groep beter kunnen assisteren als het gaat om een studie in het buitenland.

Heb je interesse om ook over je ervaringen te komen vertellen tijdens de NWS Scholierendag in september volgend jaar? Of heb je de scholierendag gemist en wil je extra informatie over studeren in het buitenland? Stuur dan even een mailtje naar l.zijnen@wereldwijdestudenten.nl dan zorgen wij dat we je op de hoogte houden over de dag.
Kijk hier voor nog meer foto’s van de NWS-scholierendag.
                                                                        
Partners Scholierendag

Lokale NWS-Clubs blikken terug op succesvol jaar!

Verslag lokale NWS-clubs 

Het afgelopen jaar heeft NWS een toename in ledenaantal laten zien van meer dan 15% en het clubleven rond de wereld heeft een nieuwe impuls gehad. Terwijl wij, als overkoepelend bestuur, het hele jaar getracht hebben de organisatie vooruit te helpen blijft het hart van NWS de lokale club. Van Cambridge tot Hong Kong en van Melbourne tot Bournemouth heeft NWS de Nederlandse studenten bij elkaar gebracht. Dit jaar hebben we gewerkt om een sterke core van clubs te creëren, waarmee NWS en de lokale leden een stabiele band kunnen opbouwen. Deze ontwikkeling is dit jaar begonnen met de introductie van het Clubhandboek, dat het een stuk makkelijker maakt om een nieuwe NWS-club op poten te zetten. In het onderstaande geef ik eerst een voorbeeld van een succesvolle nieuwe club, daarna volgt een gesprek met de voorzitter van NWS Edinburgh en als afsluiting is er een vooruitblik op het komende jaar.

clubs cam

NWS Cambridge op hun BBQ. Volgend jaar organiseren zij een minisymposium van het speciale budget van NWS.

Terwijl er vorig jaar nog niets voor de Nederlandse studenten te doen was heeft er zich nu een kleine maar actieve groep Nederlanders gevormd in de mooie Duitse universiteitsstad Heidelberg, onder de bezielende leiding van Lisette van Leemput. Vanaf de eerste kennismakingsborrel in november zijn er regelmatig evenementen georganiseerd. De activiteiten bleken allen binnen een drankthema te passen: chocolademelk met Sinterklaas, glühwein met Kerst en een biertje met (de voorlopig laatste) Koninginnedag! “Ik vind het leuk om te zien dat de groep onderling ook dingen onderneemt. Zo zijn een paar mensen vorige week grotten gaan bezoeken (sic), nadat het idee was ontstaan tijdens het bring-and-share dinner”, aldus Lisette. Om het einde van het jaar te vieren, heeft NWS Heidelberg een activiteit in het plaatselijke Klimbos georganiseerd. Heidelberg heeft op deze manier het budget optimaal kunnen gebruiken.

club heidel
In Heidelberg wappert de vaderlandse driekleur niet louter tijdens het Oud-Hollandsch zaklopen.

Naast de nieuwe clubs waren er natuurlijk al vele NWS-clubs rond de wereld. Clubs als Londen, Oxford en Cambridge zijn al jaren een begrip in het Nederlandse studentenleven in die steden. Er zijn echter ook clubs die af en toe indommelen. Een bestaande club die nieuw leven is ingeblazen vinden wij in Edinburgh. “NWS Edinburgh had de laatste jaren niet meer zoveel georganiseerd wat betreft studentikoze activiteiten en hier hebben we succesvol verandering in gebracht!” zegt Mees van den Berg, de plaatselijke NWS-representative. Dit is deels gebeurd door een strategische samenwerking met de Dutch Society van de University of Edinburgh. Dergelijke samenwerking wordt ook gebruikt in Londen, waar soms wel vijf Nederlandse clubs onder leiding van NWS samenkomen. In Edinburgh speelt het studentenleven zich af in een der vele mooie pubs in de stad. “Pub Rêverie heeft een Nederlandse eigenaar die ons met open armen (en korting) ontvangt” zo weet Mees te vertellen. Met de troonswisseling was de organisatie net de – door NWS opgestuurde – Oranje attributen aan het ophangen, toen hen iets op viel. “En jawel, de natuur- en wiskundestudiegroep van de Universiteit van Amsterdam was toevallig even een biertje aan het drinken in onze pittoreske stad!” NWS heeft op deze manier een bindende rol kunnen spelen in Edinburgh. “Dat alles in combinatie met all-time classics zoals ‘Bloed, zweet en tranen’ en ‘Het is een nacht’ leidde tot een mooie avond…” zegt Mees tenslotte. 

club edin
Een ‘Queens Day’-collage uit Edinburgh. Ze hadden de dag erna examens.

yvo de boer
Yvo de Boer in Londen, waar NWS vele universiteitsclubs samenbrengt.

Ondanks deze twee voorbeelden is het werk voor NWS nooit af. De problematiek wat betreft clubs kan worden verdeeld in drie uitdagingen. De eerste is overgang: na een jaar actief NWS-bestuur kan een volgend bestuurslid ineens minder tijd hebben om de kar te trekken. Het overkoepelende NWS-bestuur moet constant sturen en aanmoedigen om de volgende bestuurder op gang te helpen. De tweede uitdaging hangt hier mee samen. Het moet voor de lokale voorzitter duidelijk zijn dat een georganiseerde NWS-club meer oplevert dan het kost. Het nieuwe Clubhandboek heeft al veel onduidelijkheid weggenomen en vanaf volgend jaar zal de voorzitter te allen tijde inzicht hebben in het resterende bedrag van het (riante) activiteitenbudget. De derde en laatste uitdaging is de geografische spreiding van de clubs. Hoewel er actieve clubs in Azië en Oceanië zijn is het merendeel te vinden in Europa en met name in het Verenigd Koninkrijk. Dit is een goede zaak omdat het betekent dat we onze Europese leden goed kunnen bedienen, maar het biedt ook kansen om met name onze Noord-Amerikaanse leden nog beter bij NWS te betrekken. Het komende jaar worden gesprekken met studenten in o.a. Boston hervat om daar de mogelijkheden te onderzoeken.

Als conclusie, niet alleen van dit verhaal maar ook van mijn bestuursjaar, wil ik NWS en haar leden bedanken voor alles wat het me geleerd heeft. Rest mij het volgende bestuur, met name Lisa Geurts als clubcoördinator, alle succes en plezier te wensen.

 

Bas Joosten

Penningmeester en Clubcoördinator 2012-2013

SOAS  – University of London

 

Programma Scholierendag 7 september – nog enkele studentvoorlichters gezocht!

Op zaterdag 7 september aanstaande organiseert NWS een informatiedag voor scholieren in Amsterdam. De dag is bedoeld voor scholieren die er nieuwsgierig naar zijn om meteen hun volledige bachelor in het buitenland te doen. Al jaren gaan de meeste Nederlandse studenten pas na hun bachelor naar het buitenland. NWS wil daar nu verandering in brengen en jij kan daar aan bijdragen!

Heb jij broertjes/zusjes, neefjes/nichtjes of kennissen tussen de 16 en 18 die nieuwsgierig zijn naar studeren in het buitenland? Attendeer ze dan op deze dag!

Of wil jij zelf jouw ervaringen met de nieuwe generatie buitenlandstudeerders delen? Meld je dan nu aan als voorlichter voor de NWS Scholierendag (voorlichting@wereldwijdestudenten.nl)! We zoeken nog enkele studenten!

Partners Scholierendag

“Buitenlandse studie heeft positieve impact op persoonlijke ontwikkeling”

Foto skyline SydneyStuderen in het buitenland heeft een positieve impact op persoonlijke ontwikkeling. Dat schrijft een Belgische website over nieuw Duits onderzoek dat tot deze conclusie komt. Wij buitenlandstudenten wisten dit natuurlijk al lang, maar het is altijd mooi als dit ook wetenschappelijk geboekstaafd wordt!

“Studies in het buitenland hebben een aantal belangrijke positieve neveneffecten. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Friedrich Schiller University in het Duitse Jena bij duizend Duitse universiteitsstudenten. De onderzoekers stelden vast dat een studie in het buitenland niet alleen een positieve impact kan hebben op een academische en professionele carrière, maar ook op de persoonlijkheid van de student. Onder meer wordt gewag gemaakt van een grotere openheid en een grotere emotionele stabiliteit.

“Zich een weg zoeken in een vreemd land betekent een belangrijke levenservaring,” zegt professor Neyer, een van de onderzoekers. “Die ervaringen hebben een grote invloed op de ontwikkeling van de persoonlijkheid van jonge volwassenen.” Uit het onderzoek bleek dat studenten met buitenlandse ambities al voor hun vertrek een grotere openheid en bewustzijn lieten optekenen dan collega’s die hun hele studie in Duitsland wensten te blijven. Bovendien bleken de studenten met buitenlandse plannen zich ook extraverter op te stellen.”

Lees het hele artikel hier.

Andrea in Berlijn

Iedere nieuwsbrief schrijft een lid van NWS over zijn of haar buitenlandervaring. Andrea Voets (23) volgt de Master Harp aan de Hochschule für Musik “Hanns Eisler” in Berlijn. Zie ook haar website, www.andreavoets.com.

 Hoofdsteden lijken net aparte republieken binnen de staat. Amsterdam is een eiland binnen Nederland, Brussel heeft zelfs zijn eigen regering en ministers en Berlijn lijkt in niets op andere steden die ik al in Duitsland heb gezien. Met de trein door Duitsland trekken maakt me niet altijd even vrolijk. Bij elk station valt het enorme gebrek aan fantasie me op, alsof de steden enkel gebouwd zijn om de meest basale dagplanning van de mens mogelijk te maken: eten, slapen, werken en je verplaatsen. Berlijn heeft daar ook iets van weg, maar er zijn ook mooie gebouwen, brede avenues en gigantische monumenten te vinden, van een grootsheid en een formaat dat ik zowel imposant als angstwekkend vind. Berlijn is geen mooie stad in de klassieke zin van het woord. Ik vind het eerder een ruige, fascinerende en dramatische stad. Je voelt op elke straathoek dat er nog maar zo kort geleden zoveel is gebeurd. Veel mensen die ik ontmoet, zijn onder het communisme opgegroeid en overal vind je herinneringen aan de oorlog, zoals het Joods Historisch Museum, het Holocaustmonument en de Gedachteniskirche. In mijn ogen drukken ze, geheel terecht, een donker stempel op het stadsbeeld. Ik kan ze nog niet nonchalant voorbij fietsen, maar de Berlijners lijken er een stuk relaxter mee om te gaan.

Dan heb je nog die kleine bubbel binnen de stad: de wereld van het conservatorium, de musici, orkesten en artiesten. Een levenssfeer waarin aan de vreemdste zaken het allergrootste belang wordt toegekend, zoals de dikte van de eeltlaag op je vingers, het soort rubber van je schoenzolen, de stressbezwerende werking van bananen, enzovoort. Een wereld, bevolkt door een speciaal soort mensen: klassieke musici. Ze zijn goed in navelstaren, het zijn vaak doorgedraaide perfectionisten met heremietachtige trekjes, maar ook sociale dieren met een sterk wij-gevoel dat tegelijkertijd ook vergiftigd is: iedereen blijft immers elkaars concurrent. Het is een bubbel waarin ik mij thuis voel omdat bijna iedereen gedreven en gemotiveerd is en we elkaar vaak makkelijk begrijpen, omdat we grote delen van ons leven op dezelfde manier hebben doorgebracht: al spelend. In deze column zal ik jullie een kijkje in deze bijzondere wereld geven.

Mijn naam is Andrea Voets. Ik ben 23 jaar en sinds oktober volg ik de master harp aan de ‘Hochschule für Musik “Hanns Eisler” bij Maria Graf, mede dankzij de steun van het Prins Bernhard Cultuurfonds. Mijn ouders zijn Nederlands, maar ik ben geboren en getogen in het mooie Vlaamse Brugge. Op mijn zeventiende verhuisde ik naar Amsterdam, volgde daar de Bachelor Harp aan het Conservatorium van Amsterdam en studeerde filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Eigenlijk denk ik dat het bijna onmogelijk is om formeel zoiets persoonlijks als muziek te studeren. Dit vak kan beter samengevat worden als een lange, persoonlijke zoektocht, waarin je jezelf al op jonge leeftijd heel erg tegenkomt. Dat werpt vragen op die sommige mensen zich pas tijdens hun midlifecrisis voor het eerst durven te stellen, wat een excellente kans tot persoonlijke ontwikkeling biedt. Of het breekt je en laat je stuurloos achter, dat kan natuurlijk ook. Na mijn bachelorexamen werd het duidelijk dat ik niet verder door kon groeien in Nederland en ging ik reizen door heel Europa, op zoek naar een nieuwe docent. Je instrumentleraar bepaalt in grote mate hoe je je verder ontwikkelt en je relatie met hem of haar is zo persoonlijk, dat het heel belangrijk maar ook erg moeilijk is een goede keuze te maken.

Uiteindelijk besloot ik om bij Maria Graf te gaan studeren. De eerste maanden les zijn me geweldig bevallen. Ik heb het gevoel dat ik na lange tijd weer echt vooruit ga en mijn inspanningen zijn vruchten afwerpen. Momenteel woon ik nog steeds in Amsterdam. In april verhuis ik naar Duitsland, maar de afgelopen twee weken was ik voor het eerst onafgebroken in Berlijn. Ik speelde in een project van het Echo-ensemble voor moderne muziek van de school met muziek van Berio, Boulez en Stravinsky. Het was een inspirerende ervaring die me veel moed en nieuwe energie heeft gegeven. Door samen spelen heb ik lieve mensen leren kennen. Alle musici waren vanaf de eerste repetitie al goed voorbereid en de dirigent was volgens mij echt een genie: hij hoorde alles wat iedereen deed, dirigeerde glashelder en was ook nog eens aangenaam in de omgang, een eigenschap die bij dirigenten lang niet altijd voor de hand ligt.

Mijn dagen waren lang: meestal was ik rond 10 uur ‘s ochtends op school en bleef daar tot 10 uur ‘s avonds. Ik had gemiddeld drie uur per dag repetitie en studeerde dan nog zes uur voor mezelf. Het is een werkdruk waar ik tijdens mijn bachelorstudie aan gewend ben geraakt, maar het is en blijft een evenwichtsoefening om je energie en concentratie goed over de dag te verdelen, zeker als je ‘s avonds nog een concert moet spelen.

Het conservatorium is anders dan dat in Amsterdam. Het grootste verschil zit hem erin dat er minder studenten worden toegelaten en er meer geld en aandacht overblijft voor de gelukkigen die het toelatingsexamen wel gehaald hebben. Ik krijg hier het gevoel dat de school wil dat jij goed terecht komt en daar ook haar best voor doet. Er zijn bijvoorbeeld een concertagentschap, een privéfonds, een beurzencoördinator, er zijn wel drie orkestmanagers en iedereen krijgt minstens anderhalf uur instrumentles per week, wat in Amsterdam slechts één uur was. Dit commitment naar de studenten toe geeft mij meer vertrouwen in een goede afloop van deze onderneming. Muziek studeren is een onzekere bezigheid: na al deze jaren twijfel ook ik er soms nog aan of ik het wel zal redden in het harde, overbevolkte culturele wereldje. Maar de keuze is eigenlijk erg simpel: ik heb de allermooiste ervaringen in mijn leven direct of indirect te danken gehad aan het feit dat ik op mijn zeventiende de keuze heb durven te maken mijn passie te volgen en voor een leven achter de harp te gaan. Ik wilde mijn leven vullen met muziek en creatieve, ondernemende projecten en zolang deze droom blijft duren, geniet ik met volle teugen.

Op dit moment zit ik in het vliegtuig terug naar Amsterdam. Ik kijk uit naar rust, vaste grond onder mijn voeten, mijn eigen plek en harp en het allermeeste naar mijn lief. Mijn hart is ondertussen verspreid geraakt over drie landen: in Vlaanderen bij mijn ouders, mijn zus en de concerten die ik zo graag daar speel. In Amsterdam bij mijn vriend, vrienden, collega’s en de stad. En nu ook een beetje in Berlijn, de plek waar ik hoopvol over mijn toekomst ben gaan dromen. Gelukkig hebben we Easyjet…

Andrea Voets studeert in Berlijn aan de Hochschule für Musik “Hanns Eisler”. In deze met geschiedenis en cultuur doordrenkte stad werkt zij verder aan haar grote passie: de muziek. Zelf een column voor Nederlandse Wereldwijde Studenten schrijven? Mail dan pr@wereldwijdestudenten.nl.  

Column september – Ich bin eine Berlinerin

Op 1 september opende Alexander Rinnooy Kan het academisch jaar voor studenten in het buitenland. Hoewel de eerste stappen naar een Europese hoger onderwijsruimte al in 1999 werden gezet, is er van eenheid nog geen sprake: mijn semester begint pas mid-oktober. Hier in Berlijn zijn studenten of nog bezig met essays voor het vorige semester of zijn gewoon vakantie aan het vieren.

Ik doe een master Contemporary European Studies van drie verschillende Europese universiteiten, waarbij ik elk semester in een andere stad studeer (Euromasters). Op 13 oktober begint mijn tweede jaar in Berlijn aan de Humboldt Universität. Het is lastig om de logica te zien, maar in Duitsland loopt het eerste semester van mid-oktober tot maart, en het tweede van april tot en met juli. De maanden daar tussenin zijn om Hausarbeiten te schrijven. Geen zomervakantie dus in Duitsland, maar slechts een paar weken vrij in september en oktober.

Het eerste jaar van mijn master heb ik deels in Engeland (Bath) en deels in Frankrijk (Parijs) gedaan. Bath was rustig en erg schoon. Het is na Londen de meest bezochte stad in Engeland vanwege de Romeinse baden en de goed bewaarde historische gebouwen. Het is klein en veilig. Je kwam altijd wel een bekende tegen als je in het centrum liep en een bijeenkomst met Nick Clegg was vrij toegankelijk. Veel studenten wonen op campus en er hangt een gemoedelijke sfeer. Lectures en seminars worden afgewisseld en de professoren zijn voor iedereen persoonlijk te spreken tijdens hun wekelijkse office hours. Bath staat bekend als sportuniversiteit en heeft dus mooie, grote sportfaciliteiten en kent tientallen verschillende (sport)clubs.

In Parijs werden clichés over bureaucratie en de afstandelijkheid van les Parisiens eigenlijk vooral bevestigd. Als je niet uitkeek struikelde je in de rijkste arrondissements over de zwervers. Daartegenover stonden alle mooie architectuur, de gratis musea, het leven in een wereldstad en natuurlijk het studeren aan een van de meest bekende universiteiten van Frankrijk (Institut d’Etudes Politiques de Paris). Om aan het IEP of ‘Sciences Po Paris’ te studeren moeten de Franse studenten een concours doen, een zware toelatingstest waarna de besten (mits ze het kunnen betalen of een beurs krijgen) aan Sciences Po mogen beginnen. Het onderwijs was erg kleinschalig en studenten waren gemotiveerd, maar eerlijk gezegd heb ik niet erg hard hoeven werken. Terwijl bachelorstudenten tot wel dertig uur per week college hebben, hadden wij er maar acht. Naast een wekelijkse fiche de lecture (samenvatting en reflectie op een artikel) moesten we vier essays schrijven en één presentatie geven. Dat was wel wat werk, maar er blijf meer dan genoeg tijd over om la vie française te ontdekken.

Berlijn is weer een geheel nieuwe ervaring. Ik woon in het zuid-oosten van de Duitse hoofdstad, in Kreuzberg. Kreuzberg is de oude arbeiderswijk die later bekend werd als immigrantenbuurt. Tegenwoordig wonen er veel studenten en is het een van de populairste uitgaansplekken. Als je langs de Spree loopt kom je al snel bij de door Rem Koolhaas ontworpen Nederlandse ambassade, het Berliner Museumsinsel en natuurlijk Unter den Linden met aan het einde de Brandenburger Tor en de Tiergarten. De bouw van de stad, de musea, de gebouwen, alles ademt geschiedenis. In Berlijn is veel ‘dubbel’. Omdat de meeste gebouwen in Oost-Berlijn waren, zoals de opera en nationale bibliotheek, heeft West-Berlijn een eigen opera en bibliotheek gebouwd. Berlijn heeft dan wel 3,5 miljoen inwoners, het is geen stad waar je je verloren voelt. Het is een prettige stad, de mensen zijn vriendelijk en de taal is voor ons Nederlanders zeer toegankelijk. Ich bin schon eine Berlinerin.

Voor de derde keer binnen een jaar ontdek ik een nieuwe stad, leef ik in een nieuwe taal en leer ik allerlei interessante mensen kennen. Ik bestudeer Europa niet alleen, ik beleef het ook! Het lijkt wel mijn derde Erasmus op rij en ik krijg er nog een diploma voor ook. Een betere studietijd kan ik me niet voorstellen!

Dorrit studeert Contemporary European Studies in Bath, Parijs en Berlijn