Britse studiebeurzen alweer wegbezuinigd

Lagerhuisdebat

De BBC meldt dat een beurzenfonds van de Britse regering voor het hoger onderwijs, voorheen ter grootte van £150 miljoen, in een nieuwe bezuinigingsronde vanaf 2015 alweer drastisch wordt verkleind naar een bedrag van £50 miljoen.

Het fonds, dat in 2011 werd ingesteld om de impact van de sterk gestegen tuition fees voor undergraduates te compenseren (bedragen die bij veel universiteiten, na liberalisering van de tarieven, opgelopen zijn tot £9.000 per jaar), is erop gericht om de studenten met de minste financiële middelen te ondersteunen. Deze doelstelling blijft bestaan, maar de ontvangers van geld uit het nieuwe fonds zullen post-graduates zijn, in plaats van undergraduates. Het algehele effect van de maatregel is derhalve dat de financiering van het hoger onderwijs verder onder druk komt te staan.

Ook in Nederland staan de studiebeurzen al langere tijd onder druk. Met name de beurzen die een studie in het buitenland moeten ondersteunen, waaronder de zogenaamde Huygens-beurzen, zijn nu reeds een aantal jaren afgeschaft. De ambitieuze buitenlandstudeerder die wordt toegelaten op een internationale topuniversiteit loopt, mede als gevolg van het wegvallen van de Huygensbeurs, steeds vaker tegen financiële barrières aan. NWS zet zich ervoor in om deze situatie te proberen te verbeteren en om, samen met het Ministerie van OC&W, na te denken over mogelijkheden voor een beurs die tegemoetkomt in het collegegeld, die als ‘Huygens 2.0’ in nood verkerende topstudenten een cruciale steun in de rug zou kunnen geven.

Zie voor het gehele artikel de website van de BBC.

NWS in het Financieele Dagblad

Een aantal weken geleden schreef het Financieele Dagblad een artikel over studeren in het buitenland waar NWS prominent in genoemd werd. Onder de titel ‘Ambitieuze studiebol gaat over de grens’ schreven twee FD-redacteuren over de ervaringen van Nederlanders in het buitenland.

Foto Kranten voor websiteIn het artikel wordt het NWS-onderzoek uit 2011 geciteerd, waarin door respondenten onder andere het punt werd gemaakt dat de International Offices van Nederlandse universiteiten weinig hulp bieden en aandacht schenken aan de Nederlandse student met buitenlandambities. In plaats daarvan richten zij zich veel meer op het binnenhalen van buitenlandse studenten naar Nederland – een activiteit die gezien de financiële prikkels niet verwonderlijk is, maar die de Nederlandse internationalingsagenda doet ondersneeuwen.

Een ander onderwerp dat in het artikel – onvermijdelijkerwijze – de revue passeert is het stijgende kostenplaatje van studeren in het buitenland en de steeds verder verslechterende financiële positie waar veel Nederlandse topstudenten in verkeren.

Het goede nieuws, waar het artikel mee eindigt, is gelukkig dat het aantal Nederlanders dat een volledige studie in het buitenland volgt nog steeds stijgt: voor NWS een mooie conclusie!

Lees het gehele artikel via de website van het FD (registratie vooraf vereist).

 

Aangekondigde verdere bezuinigingen Internationalisering

Aangekondigde verdere bezuinigingen Internationalisering

Minister Bussemaker van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heeft onlangs aangekondigd verdere bezuinigingen door te voeren op internationalisering. Deze bezuinigingen treffen ditmaal voornamelijk de Nuffic Neso-kantoren die vanuit onder andere Brazilië, Rusland en India samenwerkingen met buitenlandse onderwijsinstellingen opzet en ondersteunt. Een deel van deze vestigingen zullen als gevolg van de maatregel moeten sluiten. Onderdeel van deze bezuinigingen is dat stichtingen zoals Fulbright en de stichting Nederlands Onderwijs in het Buitenland zich zullen moeten aansluiten bij Nuffic. Tezamen zou dit een kostenbesparing van 200 miljoen euro teweeg moeten brengen.

Bron: Nuffic

Op naar het Zweinstein van de echte wereld…of toch niet?

Swaan van Iterson (1989) schrijft over de financiële problemen die een buitenlandstudie aan een topuniversiteit moeilijker maken.

Op de ochtend van 23 januari 2013 las ik overrompeld het verlossende bericht op mijn computerscherm:

“Dear Miss van Iterson. I am very pleased to make you an offer of admission as a Graduate Student at the University of Cambridge. Qualification: Master of Philosophy. Subject: Politics and International Relations.”

De daaropvolgende dagen huppelde ik door het leven: vanaf september mocht ik gaan studeren op een plek waar de wonderen der wetenschap tot leven kwamen. Het Zweinstein van de echte wereld.

Oxbridge students: ten a penny!

Foto King's College CambridgeMaar ik werd al gauw wakker geschud uit mijn droom. Aangenomen worden op Cambridge is niet makkelijk, maar vervolgens is het nog maar de vraag of het je lukt om genoeg geld bij elkaar te krijgen. Zeker 1000 van de 7500 masterstudenten die op Oxford een plek krijgen aangeboden kunnen niet gaan omdat ze te ‘arm’ zijn. De competitie om de beurzen is, mede door de financiële crisis, gigantisch. Reden voor mij om Het Grote Fondsenboek er eens bij te pakken. Er ging een wereld voor mij open: was ik maar een protestants meisje uit Joure, dacht ik. Want daar is dus een fonds voor, voor protestantse meisjes uit Joure.

Ik besloot over te gaan tot een reality-check. Hoeveel geld en energie is Cambridge eigenlijk waard? Vrienden en familieleden roepen “Zonder twijfel doen!”, maar tot mijn grote verbazing denken de professionals die mij inspireren daar anders over. Zij vinden een authentiek, inhoudelijk profiel doorslaggevender: “ To be honest, clever humanities students with masters degrees from Oxbridge are ten a penny!” 

Alternatieve wegen

Wat mijn zoektocht tot nu toe zeker duidelijk heeft gemaakt, is dat de allure van de topuniversiteiten niet heilig is. Steeds minder docenten in Engeland raden getalenteerde studenten aan naar Oxford of Cambridge te gaan. En ook studenten worden kritischer. Elly Nowel stuurde Oxford na haar aanname een heuse afwijzingsbrief “[…] Following your interview I am afraid you do not quite meet the standard of the universities I will be considering”. “I am reluctant to be part of a system so heavily dominated by such a narrow group of self-selecting elites”, zei ze over haar afwijzing. Damien Shannon klaagde St. Hugh college in Oxford aan voor discriminatie op basis van financiële achtergrond.

Of ik uiteindelijk naar Cambridge ga is nog onzeker, maar het is interessant om te merken dat we in een tijd leven waarin de monopolie van oude instituten steeds vaker wordt bevraagd. Dat betekent zeker niet dat zij hun waarde verliezen, maar het biedt wel mogelijkheden: kansen om op andere manieren een sterk profiel op te bouwen. Daarnaast blijkt het mogelijk om als individu de oude instituten zelf tot verandering te bewegen. Want Damien Shannon mag niet alleen in september aan zijn studie in Oxford beginnen, hij zorgt er ook voor dat deze universiteit in de toekomst mogelijk voor meer mensen toegankelijk wordt.  Wie weet ook wel voor meisjes die niet protestants zijn of uit Joure komen..

Zie ook Swaans blog.

NWS pleit voor terugkeren Huygensbeurs

Belang van het terugkeren van een collegegeldbeurs voor excellente studenten (“Huygens 2.0”)

 

Afbeelding Geld voor Huygens 2.0In het kader van bezuinigingen de afgelopen jaren zijn er steeds minder beurzen beschikbaar voor het financieren van een studie aan een buitenlandse topuniversiteit.

NWS betreurt dit. Hoewel NWS tevreden is met initiatieven zoals het collegegeldkrediet en aanvullende leenfaciliteiten vanuit Erasmus for all, welke de uitgaande mobiliteit bevorderen, is dit niet voldoende.

Er zijn bepaalde universiteiten in het buitenland die internationaal toponderwijs aanbieden. Voorbeelden hiervan zijn universiteiten als Harvard, Yale, Cambridge, Oxford, Imperial en de London School of Economics. De collegegelden reflecteren dit uitstekende onderwijs. Bedragen van boven de 40.000 euro voor een volledige opleiding zijn (helaas) geen uitzondering.

Deze bedragen zijn zodanig hoog, dat slechts weinig studenten dit uit eigen middelen kunnen financieren en bovendien zijn leningen niet toereikend. Hier bovenop komen de ingrijpende hervormingen van het Nederlandse financieringssysteem voor het hoger onderwijs, die de positie van studenten die zijn toegelaten tot programma’s aan deze topuniversiteiten verder bemoeilijken.

Dit heeft tot gevolg dat minder Nederlands toptalent aan bovengenoemde universiteiten zal kunnen studeren. Waar in het verleden instituten als Harvard of Oxford een groot aantal Nederlanders in hun gelederen hadden, wordt dit nu aantoonbaar minder. De eerste effecten van het afschaffen van de Huygensbeurs zijn ingrijpend. Twee van de duurste en meest bekende tweejarige LSE-masters, de MPA en de MSc World History, hebben nu geen Nederlandse studenten meer, tegenover gemiddeld twee Nederlanders per jaar in vorige jaren (grotendeels gefinancierd door de Huygensbeurs).

Ook in Oxford zijn de gevolgen groot: ten minste drie personen die aangenomen waren voor een PhD hebben in de afgelopen jaren deze plekken vanwege geldgebrek niet kunnen accepteren. Er zijn bovendien voorbeelden (onder andere in Chicago) van studenten die met heel veel moeite het eerste jaar van hun (meerjarige) master of PhD kunnen betalen, maar vervolgens alsnog, uit financiële overwegingen, halverwege de studie dreigen te moeten opgeven.

Corpus LibraryOnderzoek door NWS in de afgelopen jaren toont aan dat Nederlanders die in het buitenland studeren in de meeste gevallen na de studie weer terugkeren naar Nederland voor het vinden van een baan.  NWS maakt zich daarom zorgen dat het groeiende gebrek aan financiële ondersteuning ook negatieve effecten zal hebben op de Nederlandse kenniseconomie. Naast het feit dat topuniversiteiten studenten kwalitatief zeer goed onderwijs bieden, bouwt de student ook een waardevol internationaal netwerk op. Dit netwerk kan in de toekomst worden ingezet voor  de “B.V. Nederland”, en wordt nu verloren.

Wat is de oplossing? NWS gelooft niet in het herinvoeren van de Huygensbeurs in haar vorige vorm. De veelgehoorde kritiek dat te grote bedragen naar te weinig studenten gingen is begrijpelijk. NWS is van mening dat de grootste blokkade voor studenten het collegeld is, en NWS zou graag zien dat er spoedig een nieuwe beurs wordt ingevoerd die toptalent een tegemoetkoming in het collegeld kan bieden. Tegelijkertijd is NWS tegen een extra maandelijkse toelage voor leefkosten. Dit is een onnodig “luxe”-product; een student kan hiervoor de leenmogelijkheden van DUO gebruiken.

Aangezien uitgaande mobiliteit omlaag gaat als neveneffect van het invoeren van het sociaal leenstelsel, is er een sterk argument om hiervoor via andere weg te compenseren.

In het kader van de ombuigingen aangaande studiefinanciering komt 80 miljoen euro vrij, een bedrag dat opnieuw zal worden geïnvesteerd in het hoger onderwijs.

NWS is van mening dat een klein deel van dit geld dit probleem op betaalbare, duurzame en effectieve wijze op kan lossen. Geschat wordt dat de uitgifte van 50 tot 100 beurzen van het collegegeld al een belangrijke stap zou zijn in het garanderen van de toegankelijkheid. Met een gemiddeld collegegeld van zo’n 20.000 euro zou dit “slechts” 1 tot 2 miljoen euro betekenen – met een cruciale impuls voor Nederlands toptalent als gevolg.