Het eerste jaar in York – Caitlin’s belevenissen in York

CaitlinVanRooij

De vorige keer heb ik jullie verteld hoe ik in York terechtkwam. Deze keer meer over mijn eerste jaar in York!

Freshers’ week

De eerste week van het nieuwe schooljaar in York is het freshers’ week. Deze week staat vooral in het teken van uitgaan. Elke flat heeft zijn eigen stycs. Dit zijn tweede- en derdejaars studenten die op je passen tijdens deze week. Wanneer je zelf net vers van de middelbare school komt, is het best fijn om iemand om je heen te hebben die weet hoe alles werkt.

Bij onze groep was dit nogal een ander verhaal… De meesten van ons waren 21+, de oudste zelfs ongeveer 32 jaar oud. Dan is het af en toe nogal ongemakkelijk om mee op sleeptouw genomen te worden door negentienjarige! Dat betekent uiteraard niet dat we geen lol hadden. Opgedoft als piraat en hippie hebben we ons in het Yorkse nachtleven gestort. Ook de kroegentocht door de stad was een leuke manier om de stad te verkennen.

Ook als je niet van uitbundig uitgaan houdt, hoef je je geen zorgen te maken in York. Naast de activiteiten waar alcohol geschonken wordt, kan je ook naar de alcoholvrije activiteiten. Meestal doe je dan een quiz of kijk je een film. Bij onze groep zaten ook een paar mensen die geen alcohol dronken en die gingen gewoon mee uit. Misschien is het anders wanneer je een paar jaar jonger bent, maar ik vond dat er weinig groepsdruk was om gekke dingen te doen. Geen gekke Geordie Shore-taferelen!

In de eerste week heb je overdag gelukkig nog niet veel te doen. Een rondleiding en een aantal introductiepraatjes is alles waar je naartoe moet. Vooral bij de introducties van de opleiding wordt de toon meteen gezet; de meesten gaan over de talloze mogelijkheden om extra activiteiten te doen. Daarnaast is er best veel aandacht voor extra support als je mentale of academische problemen tegenkomt. Ook voor internationale studenten is er een hoop extra gepland. Behalve de verplichte Engels test ben ik hier zelf niet naartoe gegaan, er waren veel te veel andere leuke dingen te doen!

De laatste zaterdag van de freshers’ week is er een freshers fair. Hier promoten alle societies en clubs zichzelf. Voor elke hobby is er een society, van bakken tot zwerkbal (ja, dat balspel op een bezem waar Harry Potter goed in schijnt te zijn). Daarnaast worden er ook lokale bedrijven gepromoot. Aan het eind van de dag ben je veel flesopeners, kortingsbonnen en mokken rijker!

Uitgaan in York

York is een vrij kleine stad, vol met cafés, bars en clubs. De meeste clubs hebben een avond speciaal voor studenten. Zonder universiteitspas kom je er over het algemeen dan ook niet in op zo’n avond. Dit zorgt ervoor dat je niet uit hoeft met de locals. Gelukkig maar, want deze zijn vaak een stuk beter in drinken dan de gemiddelde student! Inmiddels kijk ik niet meer raar op wanneer ik iemand al laveloos op de grond zie liggen als ik weer terug in de stad ben na een late meeting op vrijdag. Over het algemeen worden er goedkope wodka mixers en een overvloed aan shots gedronken tijdens het uitgaan. Niet heel slecht voor je portemonnee, maar minder de volgende ochtend…

Het gebrek aan garderobes bij clubs vind ik zelf een groot probleem. Aangezien je je jas nergens kwijt kan, neemt bijna niemand er een mee. Vooral in de herfst en winter, wanneer de temperaturen ’s nachts tegen het vriespunt aan liggen, is dit erg afzien. Zeker omdat ze hier vaak uitgaan in een jurkje of rokje met bloten armen en benen. Ik weet nog steeds niet wat het Engelse geheim is om er bij te staan alsof het hoog zomer is in die omstandigheden!

Zeker op studentenavonden is het hier zeer rustig en veilig op straat. In de grotere steden is het niet ongebruikelijk dat er nog voor de zon ondergaat al politie busjes klaarstaan om de boel in de gaten te houden. Hier is dat niet zo, tenzij er bijvoorbeeld paardenraces zijn.

Het nadeel van York is wel dat de stad ver weg is van de campus. In het eerste jaar, toen ik nog op de campus woonde, kostte de taxi heen en terug dan ook redelijk wat geld. Ook wanneer je er een keer sneller genoeg van hebt dan de rest van de groep, is dit niet echt handig. De meeste taxi’s kunnen alleen over de telefoon gereserveerd worden en dan is het vaak een minuut of twintig wachten voordat je eindelijk wordt opgehaald.

De jaarindeling

In York heb je als psychologiestudent niet veel les. Het jaar is verdeeld in drie ‘terms’ van tien weken. In de herfst- en lenteterm heb je acht weken les en in de zomerterm vier weken. In die weken heb je ongeveer tien tot vijftien uur colleges. Deze kan je ook via internet volgen, dus daar hoef je je bed niet voor uit! Daarnaast zijn er gemiddeld twee uur per week praktijklessen in onderzoeksmethoden en discussiegroepen. In week zes heb je ook nog eens leesweek, dan heb je geen les. Soms heb je in deze week wel presentaties over carrièremogelijkheden en heb je je gesprek met je supervisor.

Weinig les betekent niet dat je niets hoeft te doen. Voor elke les is er een lading leeswerk. Daarnaast heb je voor elk vak essays en practica waar je cijfers voor krijgt. Vooral de essays en practica vond ik in het begin vrij moeilijk. In Nederland zijn we niet zo gewend om kleine stukken van 1.500 woorden te schrijven. Hier in Engeland wordt dit op de middelbare school meer geoefend.

Les in het Engels

Zelf heb ik altijd op een Nederlandse middelbare school gezeten. Meer ervaring dan een paar uurtjes Engels in de week had ik dus niet voordat ik hier naartoe ging. Het enige wat ik extra heb gedaan voor ik hier begon was het luisteren naar een aantal vakken van Amerikaanse universiteiten via iTunesU en het lezen van een introductieboek psychologie in het Engels. Met deze voorkennis is het niet moeilijk om de lessen te volgen en het leeswerk te doen.

Nu, na drie jaar, geef in eerlijk toe dat ik me waarschijnlijk iets meer bezig had moeten houden met het oefenen van grammatica. Net zoals je stopt met nadenken over alle regeltjes wanneer je iets in het Nederlands schrijft, doe je dit ook al snel in het Engels. Daarnaast worden er hier ook geen gerichte opmerkingen over gegeven in de feedback op je opdrachten. Pas nu, na drie jaar, kreeg ik de opmerking dat er veel grammaticale fouten zaten in m’n literatuur review. Dat is natuurlijk erg jammer… Gelukkig kan je wel gebruik maken van gratis één-op-één sessies met tutors die Engels geven. Dit heb ik dan ook meteen gedaan, dus hopelijk zitten er minder fouten in mijn eindproject!

De eerste committee plaats scoren

Als er één ding is waar je hier niet omheen kan, is het de noodzaak om een geweldig cv op te bouwen. Elke term is er minimaal één les over welke dingen je kan doen om je cv op te bouwen. Daarnaast vraagt je supervisor er waarschijnlijk elke term ook wel naar. Een plaats in een committee (commissie) is een goede manier om je cv aan te vullen en iedereen tevreden te houden.

De eerste plaats die ik geprobeerd heb te bemachtigen was die van international officer in het bestuur van de college. Dit betekende een week lang campagne voeren en een toespraak houden voor een zaal met ongeveer 200 mensen. Ondanks dat ik deze plek helaas niet gekregen heb, was het wel een goede ervaring. Voor zoveel mensen had ik nog nooit gesproken, zelfs niet in het Nederlands.

Een paar maanden later is het me wel gelukt om in een committee te komen. Deze keer had ik me aangemeld om de press & publicity officer te worden in de psychologie society. Dit was een kleine rol. Veel meer dan dingen op Facebook zetten en komen opdagen bij meetings hield het niet in. Het was een goede start om erachter te komen hoe een committee in zijn werk gaat en me voor te bereiden op een betere functie het jaar daarop.

Wonen met anderen

Het eerste jaar heb ik op de campus gewoond, zoals ik jullie in de vorige blog heb verteld. Gelukkig had ik een kamer met eigen badkamer. Een must-have wanneer je geen zin hebt in conversaties voordat je je tanden hebt gepoetst. Zodra je een kopje thee wilt of honger heb, kan je bijna niet voorkomen dat je iemand tegen komt. Het standaard gesprek van “how are you, having a busy day, what are you eating”  voer je dus meestal wel een paar keer per dag.

De eerste weken dat je samenwoont met totaal onbekenden gaat nog soepel en gezellig. Iedereen ruimt zijn troep nog op, houdt rekening met elkaar en blijft van elkaars spullen af. Na een maand is dit wel een beetje over. Langzaamaan verandert de keuken in een verzameling vorken zonder eigenaar en zitten er vlekken op het aanrecht waarvan je liever niet weet hoe ze er gekomen zijn. Gelukkig wordt er elke week een beetje schoongemaakt door de huishouders.

Af en toe was er nogal eens gedoe. De meesten van ons waren meisjes, en dat vraagt natuurlijk om drama! Zo was er ruzie over bedorven bloemkool in de koelkast, anonieme briefjes over het maken van lawaai ’s nachts en gekibbel over gestolen melk. Je leert hier wel snel om je nuchtere Nederlandse openhartige mening voor je te houden… Engelsen en de meeste andere nationaliteiten stellen dit niet zo op prijs. Op het moment dat je er tussen zit kan dit best wel eens stressvol zijn, maar nu kunnen we er allemaal hard on lachen!

Het eerste jaar was heel snel voorbij. Het went heel snel om in een ander land te wonen en een andere taal te spreken. Natuurlijk zijn er ook mindere momenten, zoals wanneer je ziek bent of wanneer je veel werk te doen hebt. Een jaar is best kort, en daarom ben ik blij dat ik nog ik nog twee jaar langer kon blijven!

Volgende keer meer over mij overvolle tweede jaar in York.

 

Lijkt het je ook leuk om te bloggen voor NWS en WilWeg? Mail dan naar pr@wereldwijdestudenten.nl.