Column februari – Pionieren

Wanneer je op een willekeurig Edinburgh’s dak een rondje draait, flitsen Victoriaanse gevels, woeste heuvels, klifformaties, een ridderlijk kasteel en de zee, ver of dichtbij, aan je voorbij. Edinburgh is een metropool met een centrum zo compact als, zeg, Utrecht of Groningen: perfect om te wonen en te studeren – mits je de door merg en been gaande doedelzakken op drukke winkelstraten kunt verdragen…

Een Schotse bachelor duurt vier jaar en geeft je ruimte voor vrije vakken en buitenschoolse activiteiten. Daarom telt Edinburgh 65 sportclubs en 260 (!) studentenverenigingen. Deze 260 societies zijn niet de gezelligheidsverenigingen zoals Nederland die kent: sommige zijn studieverenigingen, maar anderen draaien om een hobby of interesse (de Mountaineering Society), een voorliefde (de Water of Life, oftewel Whiskey Society), een goed doel of campagne (Students for Justice in Palestine), een nationaliteit (Mexicanos en Edimburgo), een politieke voorkeur (the Labour Club), diverse media (Fresh Air Student Radio), voorbereiding op een beroep (Legal Advice Society) of een religieuze overtuiging (Buddhist Society). Studentenverenigingen in Edinburgh zijn vrijblijvend, open voor iedereen en goedkoop: meestal vijf tot vijftien pond voor een heel jaar van activiteiten.

Behalve bij PhotoSoc, de Swing Dance Society en READ International, raakte ik in mijn eerste jaar betrokken bij Transition Edinburgh University (TEU), een project dat probeert de universiteitsgemeenschap zelfvoorzienender en duurzamer te maken. TEU begon klein in het najaar van 2008 toen een groep studenten de universiteit aanmeldde voor het wereldwijde Transition Network. Het project werd groter en serieuzer met subsidie van de Schotse regering en op dit moment zijn er zes betaalde werknemers (vooral net-afgestudeerden), twintig stagairs (studenten) en heel veel vrijwilligers. Het project focust op wonen, reizen, eten, consumptie/afval en outreach naar mensen en bedrijven buiten de universiteit. Een aantal hoogtepunten van het afgelopen semester: de Low Carbon Travel Fair, de verkoop van Veg Bags op campus met biologische, lokale groenten en de Carbon Conversations, zes sessies gebaseerd op psychotherapie waarin je met een groep nadenkt over een duurzame toekomst en daarbij je persoonlijke waarden en emoties onderzoekt.

Zelf was ik vooral actief met TEU’s Big Green Makeover project dat studenten en staff thuis bezoekt en praktisch advies geeft om geld en energie te besparen en bewuster te leven. Ook heb ik met anderen het CINECO Film Festival opgezet dat gedurende het semester gratis films vertoonde over milieu-gerelateerde onderwerpen – de voedselindustrie, stijgende zeespiegels, klimaatactivisme – in combinatie met workshops, discussies, Q&A’s met regisseurs et cetera. Met elke filmvertoning probeerden we het gat tussen bewustmaking en daadwerkelijke actie te overbruggen, door onder andere het (studenten)publiek in contact te brengen met gerelateerde groepen en projecten in Edinburgh.

Dit zijn maar enkele voorbeelden van studentenprojecten in Edinburgh: de universiteitsgemeenschap bubbelt van de energie en mogelijkheden. Ideeën zijn in progress voor je het weet, want studenten zijn over het algemeen geëngageerd, innovatief en hebben, niet te vergeten, tijd achter de hand – en ja, dit is een bedoelde kritiek op het steeds strakker reguleren van de Nederlandse studiejaren.

Ik ben ervan overtuigd dat de universiteitsgemeenschap de ideale plek is om ideeën te verwezenlijken – en onze studententijd de ideale tijd. In ons latere leven zullen we vooral deel uitmaken van kleinere gemeenschappen die óf plaats óf belangen delen: onze familie, wijk, sportclub, politieke partij, werkorganisatie et cetera. De universiteitsgemeenschap daarentegen is een zogenaamde community of place én een community of interest: studenten, en tot op zekere hoogte staff, delen plek, organisatie, interesses en belangen. De gemeenschap is – hoe divers en tijdelijk ook – samengekomen om te leren en te ontwikkelen. Het biedt daarom alle mogelijkheden voor mobilisatie, innovatie, verandering.

Wat ik maar wil zeggen: laten we deze mogelijkheden gebruiken om te pionieren en als studenten niet alleen de toekomst zijn maar vooral máken.

Olga Bloemen is tweedejaars studente Social Anthropology & Development aan de University van Edinburgh


Oxford Dutch Bop

Op zaterdag 29 januari heeft NEWS Oxford alweer haar vijfde jaarlijkse ‘Dutch Bop’ gehouden. Bops zijn een belangrijke traditie in Oxford en Cambridge, waarbij studenten zich uitdossen volgens een bepaald thema. Dit oranje-gekleurde feestje dat in St. Cross College gehouden werd was een groot succes en trok behalve grote aantallen Nederlandse studenten ook veel andere studenten aan. Naast de Nederlandse lekkernijen die verzorgd zijn door realdutchfood.com was er Nederlandse muziek in overvloed, en zongen menigeen luidkeels mee met Marco Borsato. Ook de Engelse studenten leken de muziek te waarderen, al haakten er wel veel af toen de polonaise op de muziek van Guus Meeuwis werd gedaan. Volgend jaar wordt het weer een groot feest, en NEWS Oxford heeft er nu al zin in!

Tekst: Marjolijn van Scherpenhuijzen

Rutte dwingt student tot academische emigratie

Het staat buiten kijf dat internationalisering van het hoger onderwijs de toekomst heeft. Toch geven Sander Breur van de Landelijke Studenten Vakbond (LSVb) en Guy Hendricks van het Interstedelijk Studenten Overleg (ISO) in een interview met Transfer magazine aan dat het niet hoog op hun of de nationale agenda staat, zeker niet gezien het huidige klimaat van onderwijsbezuiningen. NEWS ziet in de bezuinigingen echter ook nieuwe kansen voor uitgaande mobiliteit.

Internationalisering is een onderwerp waar veel over geschreven en gesproken wordt. Desondanks worden er, in de ogen van LSVb en ISO, weinig concrete resultaten geboekt. De huidige 370 miljoen aan onderwijsbezuinigingen dreigen het waarborgen van de kwaliteit van het hoger onderwijs en het doel van het kabinet om tot de wereldwijde top vijf kenniseconomieën te gaan behoren verder te ondergraven. Als je geen geld zet tegenover ambities dan gaat het mis, stelt Hendricks.

De Nederlandse onderwijsinstellingen richten zich nog steeds grotendeels op het aantrekken van buitenlandse jongeren terwijl een uitwisseling of stage in het buitenland voor de Nederlandse student vaak voor een prijzige vertraging zorgt. Guy Hendricks van de ISO geef aan dat veel studenten nu minder ondernemen om de kosten van studievertraging te drukken. Dit werkt ernstig in het nadeel van de mobiliteit. ‘Dus de eerste prioriteit is om te zorgen dat mobiliteit mogelijk blijft.’

NEWS sluit zich in grote mate aan bij de zienswijze van ISO en LSVb maar ziet in de bezuinigingen ook een kans de mobiliteit juist te vergroten. Hoewel buitenlandopties binnen een Nederlandse studie lastiger worden, is de aantrekkingskracht en noodzaak van een gehele opleiding in het buitenland, buiten de Nederlandse onderwijsinstelling om, juist groter. Er valt buiten de landsgrenzen namelijk genoeg academisch excellent en goed geprijsd onderwijs te halen. Zo besteedt zowel de Onderwijsnieuwsdienst als Nobiles deze maand aandacht aan goedkoop tot gratis studeren in het buitenland. Nuffic houdt op haar website bovendien al jaren onderwijskosten voor de meeste landen ter wereld bij. De huidige onderwijsbezuiningen geven deze opties hopelijk een nieuwe urgentie en kans. Waarom niet naar Denemarken, Hongarije of Mexico voor die tweede master? Of naar Schotland voor een gratis bachelor? Laten we durven waar we al jarenlang over denken; laten we internationalisering leven en niet alleen maar lipservice verlenen!

Heb je vragen over wat studeren in het land van jouw keuze echt inhoudt? Ga naar de Q&A of mail d.snel@newstudent.nl. We kunnen je dan bijvoorbeeld in contact brengen met Nederlanders die daar nu studeren of hebben gestudeerd.